بهترين اشعار

[راوى]

سلام دوستان

اگه ميشه بهترين اشعارى كه تابحال شنيدين، خوندين يا اصلا خودتون سرودين و همچنين نام شاعر يا شاعره محبوببتان را بنويسيد.

يا تشكر از دوستان اميدوارم بنده را از اشعار زيباى خود بهره مند سازيد.

:smile39: :smile07: :smile07: :smile07: :smile07: :smile07: :smile07::smile07: :smile07::smile07: :smile07: :smile07: :smile39:

[maryam]

يه همچين تاپيكي قبلا بوده..فكر مي كنم خودتون هم بهش پاسخ داده بوديد....
يك موضوعي هم كه بايد خدمتتون عرض كنم اينه كه شاعره در دستور زبان فارسي كاربردي نداره ..واژه ي شاعر هم شامل شاعر مرد و هم شاعر خانم مي شه...

شعر:
مرا به خاطر بياور
آن زمان كه ديگر رفته ام
رفته ام به دور دستها
به سرزمين سكوت و آرامش

آن زمان كه ديگر نيستم تا دستانم را بفشاري
آن زمان كه ديگر مجال برگشتنم نيست
چه رسد به برگشتن و ماندن.

فقط به خاطرم آور و بس
چرا كه تو خودت خوب مي داني
آن زمان ديگر براي دعا خواندن نيز بسيار دير خواهد بود.

و اما اگر بايد مدتي فراموشم كني
و بعدها به يادم آوري
پس آن زمان هرگز غم نخور
چرا كه اگر ياد آوري خاطراتم تاريكي و غم برايت به ارمغان آورد
چه بهتر كه فراموشم كني و لبخند بزني
تا اينكه به خاطرم آوري و غم بر قلب نازنينت بنشاني...

شاعر مورد علاقه ام....
زياد اهل شعر نيستم ولي اشعار سهراب رو دوست دارم...سهراب سپهري و مهدي اخوان ثالث!

[راوى]

سلام مريم خانم

از بابت شعرى كه نوشتيد ممنونم
و اما بنده به خاطر ندارم به چنين تاپيكى رفته باشم يا به آن جوابى داده باشم چون اتفاقا امروز در اتاق كنترل موضوعاتى را كه در آن شركت داشتم را مرور كردم ولى چنين چيزى نديدم البته ممكن است قبلا با نام كنجكاو شركت و جواب داده باشم بحرحال يادم نمى آد و باز هم از بابت شعرتون متشكرم

[maryam]

بلور اشك چشمم شكست به وقت وداع
كه اولين غم من آخرين نگاه تو بود

[maryam]

رفتي و بي تو دلم پره درده پاييزه قلبم ساكت و سرده
دل كه مي گفتم محرمه با من كاشكي ميديدي بي تو چه كرده
اي كه به شبهام صبح سپيدي بي تو كويري بي شامم
اي كه به رنجام رنگه اميدي بي تو اسيري در دامم
با تو به هر دم سنگ صبورم بي تو شكسته تاج غرورم
با تو يه چشمه چشمه ي روشن بي تو يه جاده م كه سوت و كورم
چشمه ي اشكم بي تو سرابه خونه ي عشقم بي تو خراب
شادي و بي تو مثل حبابه سايه ي آهه نقشه بر آب

[mdq]

غم عشقي كه در خود مي نهفتم
شبي ان را به چشم خسته گفتم
دل من مثل ابري گريه سر داد
سحر شد مثل خوشيدي شگفتم

[maryam]

كاشكي بارون كم بياد چكه چكه نم نم بياد
قلب عاشقم چشم به راست پاييزه پس كي مياي؟
پاييزه پاييزه اشك من مي ريزه
رفتش و ياد من نيست افسوس يادم نيست
يارم يادم نيست
اين دلو نشكن نشكن
دل من دله ديوونه بي تو تنها موند
خونه شد بي تو ويرونه جاي غم ها موند
جاي خاليت تو خونه واسه اشكام موند
عاشقم چه كنم؟
آه تو خونه چقدر جات خاليه
كي ميشه اين ابر وا بشه ماه من پيدا بشه
اين قلب شكستم دوباره عاشق و شيدا بشه

[maryam]

اگه دوريم ز يكديگر دليل بي وفايي نيست
وفا آنست كه پنهان زير لب گوييم

[ارش]

دلا نزد كسي بنشين كه او از دل خبر دارد
به زير آن درختي رو كه او گلهاي تر دارد

[mdq]

سا قيا خوبان همه گرد هميم
ما وفا جويان همه گرد هميم
امشب اي ايينه خوب وفا
از خداي عشق مي خوام تو را
پر كن از جامي كه ويرانم كند
پر كن امشب تاغز لخوانم كند

[maryam]

چه گريزيست ز من؟
چه شتابي ست به راه؟
به چه خواهي بردن
در شبي اين همه تاريك پناه؟!!

[mdq]

هميشه پيغام تو در دلم مي ماند
هميشه چشمان تو عاشقم مي كرد

[maryam]

لحظه ي ديدار نزديكست
باز من ديوانه ام مستم
باز ميلرزد دلم دستم
باز گويي در جهان ديگري هستم.

[mdq]

اگر عشق همين اگر زندگي اينه نمي خوام چشمام دنيا رو ببينه

[maryam]

زندگي چيست؟
ماجرا چندان مفصل نيست
اصلا ماجرايي نيست
راست ميگويد كه مي گويد
يك فريب ساده كوچك!

[mdq]

زند گي دفتر خا طراتيست كه در حال ورق خوردن است

[maryam]

زندگي سيبي ست كه بايد آنرا گاز زد!

[mdq]

تا شقايق هست بايد زندگي كرد

[maryam]

در حسرت ديدار تو آواره ترينم
هر چند كه تا منزل تو فاصله اي نيست

[maryam]

هي، فلاني، زندگي شايد همين باشد؟!!

[mdq]

هي يارو زندگي مانند شمع مي سوزه وتمام ميشه ولي اثارش باقي ميمونه

[maryam]

في ي ي ي ي ي ي ي ي ي ي ي ي ي ي ي ي ي ي ي!!!!

اسير دام مويت شد دل من××××× تو ديگر كنج قلبم خانه داري !!!

[mdq]

توسن سر كش دلم عزم سفر نمي كند
گر همه تن فنا شود بي تو گذر نمي كند

[maryam]

دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه×××× دوباره اين دل ديوونه واست دلتنگه !

[mdq]

دنياي ديونها دنياي دوست داشتن

[maryam]

معنيه ديوونگي رو به آدما نشون ميدم

[جواد سمرقندي]

مست از پروين اعتصامي

محتسب، مستي به ره ديد و گريبانش گرفت
مست گفت: اي دوست، اين پيراهن است افسار نيست
گفت: ميبايد تو را تا خانه ي قاضي برم
گفت: رو صبح آي، قاضي نيمه شب بيدار نيست
گفت: نزديك است والي را سراي، آنجا شويم
گفت: والي از كجا در خانه ي خَمّار نيست؟
گفت:‌تا داروغه را گوييم در مسجد بخواب
گفت: مسجد خوابگاه مردم بدكار نيست
گفت: ديناري بده پنهان و خود را وارَهان
گفت: كار شرع كار دِرهم و دينار نيست
گفت: بايد ‍حد زند هشيار مردم، مست را
گفت: هشياري بيار اينجا كسي هشيار نيست مست از پروين اعتصامي

[گناهكار]

من دلم ميگيرد
وقتي ميبينم
حوري
-دختر بالغ همساييمان-
پاي كمياب ترين نارون روي زمين
فقه ميخواند.....

[moon]

هر كجا هستم باشم
آسمان مال من است.
پنجره, فكر, هوا, عشق, زمين مال من است.
چه اهميت دارد
گاه اگر مي رويند
قارچهاي غربت؟
سهراب سپهري

[اواره]

بعد تو هيچ چيزي دوست داشتني نيست
كوه غصه از دلم رفتني نيست

[ياسمن-]

تنهايي ام ايوان سپيدي است
كه ماه هر شب در آن مي آسايد

[ارزو]

تو را ميشناسم
انگونه كه اشكهايم را
انگونه كه نخل هام راسوخته
رد پايت هنوز بر شن زارها باقيست
اسمان با عروج تو تفسير شد
وهمه سروها
به احترام تو برخاستند

[كمانگير]

اى نسيم سحر آرامگه يار كجاست
منزل آن مه عاشق كش عيار كجاست
هر سر موى مرا با تو هزاران كارست
ما كجائيم و ملامتگر بيكار كجاست
باز پرسيد ز گيسوى شكن در شكنش
كاين دل غمزده سرگشته گرفتار كجاست
عقل ديو انه شد آن سلسله مشكين كو
دل زما گو شه گرفت ابروى دلدار كجاست
ساقي و مطرب و مي جمله مهياست و لي
عيش بي يار مهيا نشو د يار كجاست
حافظ از باد خران در چمن دهر مرنج
فكر معقو ل بفرما گل بي خار كجاست

[ارزو]

توي بحبوحه عشق دروغ گفتن داشتيم يا نداشتيم
توي مزرعه عشق علف كاشتنا داشتيم يا نداشيم

[كمانگير]

سحرم هاتف ميخانه بدولت خواهي
گفت باز آي كه ديرينه اين درگاهي
همچو جم جرعه ما كش كه ز سر دو جهان
پرتو جام جهان بين دهدت آگاهي
بر در ميكده رندان قلندر باشند
كه ستانند و دهند افسر شاهنشاهي
خشت زير سر و بر تارك هفت اختر پاي
دست قدرت نگر و منصب صاحب جاهي
سر ما و در ميخانه كه طرف بامش
بفلك بر شد و ديوار بدين كوتاهي
قطع اين مرحله بي همرهي خضر مكن
ظلماتست بترس از خطر گمراهي
اگرت سلطنت فقر بخشند ايدل
كمترين ملك تو از ماه بود تا ماهي
گذرت بر ظلمات است بجو خضر رهي
كه در اين مرحله بسيار بود گمراهي
تو دم فقر نداني زدن از دست مده
مسند خواجگي و منسب توران شاهي
حافظ خام طمع شرمي ازين قصه بدار
عملت چيست كه فردوس برين ميخواهي

[مجنون الحسين]

چو رسي به طور سينا ارني بگوي و مگذر
كه خوش است از او جوابي چه تري چه لن تراني

[مجنون الحسين]

گفتم به بلبلي كه دواي فراق چيست
از شاخه گل فتاد به خاك و تپيد و مرد

[مجنون الحسين]

در عشق او رسوا شدم در كوچه و بازارها
رندي و رسوايي خوش است اما نه اين مقدارها

[farhad_k25]

روز وصل دوستان ياد باد
ياد باد ان روزگاران ياد باد

[ارزو]

داستانها دارم از دياران كه سفر كردم بي تو
ازدياران كه گذركردم ورفتم بي تو
بي تو تنها ميرفتم, تنهاي تنها
وصبوري مرا كوه تحسين ميكرد

حميدمصدق

[1357]

در فلق بود كه پرسيد سوار
اسمان مكثي كرد
رهگذر شاخه نوري كه به لب داشت به تاريكي شنها بخشيد
وبه انگشت نشان داد سپيداري و گفت
نرسيده به درخت كوچه باغيست كه از خواب خدا سبز تر است
و در ان عشق به اندازه پرهاي صداقت ابي است

[نادون]

سلام
گفتي كه مي بوسم تو را ,گفتم كه تمنا مي كنم
گفتي اگر بيند كسي؟ گفتم كه حاشا مي كنم
گفتي ز بخت بد اگرنا گه رقيب آيد ز در
گفتم كه با افسون گري , او را ز سر وا مي كنم
گفتي كه تلخي هاي مي گر ناگوار افتد مرا؟
گفتم كه با نوش لبم آن را گوارا مي كنم
گفتي چه مي بيني بگو- در چشم چون آيينه ام؟
گفتم كه من خود را در او عريان تماشا مي كنم.......

دوستان اميدوارم از شعري كه از سيمين بهبهاني هست و من همش اينجا نيوردم خوشتون بياد ناط منفي شعر رو نگيريد . صداقتي رو كه شاعر حتي توي گناه كردن داره و به خودش جرئت مي ده تو شعر بياره رو درس كنيم راي خودمون.

ساليان بگذشته است تا ما به تو خو كرده ايم
آب پاكي روي دست دل فريبان ريخته ايم
مشت خود ما باز نكرديم و نگفتيم با كسي
از چه رو ما چشم به روي ماه و خورشيد بسته ايم
قاصدان از بهر معشوق تهفه اي آورده اند
در عوض ما خنده ي تلخي به لب ها رانده ايم
اي كه داري تو بهاري سبز و خرم در آستين
دور ز تو هر فصل خود را زمستان ديده ايم
اي دو 100 نفرين به اين عشق كز آتشش هر روز را
با ملامت هاي مدام دل حسودان ساخته ايم
بسترم را كه تني مرده در ان جا كرده است
خواب مي ديدم كه در ان او را ملاقات كرده ايم(مجيد)

زياد سخت نگيريد هنوز خيلي راه بايد برم خودمم ميدونم كه زياد باحال نيست , بچه هاي باحال ادبي آدم بايد عاشق باشه تا شعراش بشه شعر پس دعا كنين منم اسير آتش عشق بشم .

[ارزو]

دوست عزيز ما كه تحويلت گرفتيم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
اشعارتون زيباست

[نادون]

سلام آرزو شما هم مثه خواهرم .قدر خوبيهات و مي دونم ولي با دوستان ديگه بودم كه هنوز آشنايي ندادن . بازم ممنونم
گنه كردم گناهي پر ز لذت

درآغوشي كه گرم و آتشين بود

گنه كردم ميان بازواني

كه داغ و كينه جوي و آهنين بود

در آن خلوتگه تاريك و خاموش

گنه كردم چشم پر ز رازش

دلم در سينه بي تابانه لرزيد

ز خواهش هاي چشم پر نيازش

در آن خلوتگه تاريك و خاموش

پريشان در كنار او نشستم

لبش بر روي لبهايم هوس ريخت

ز اندوه دل ديوانه رستم

فروخواندم به گوشش قصه عشق

ترا مي خواهم اي جانانه من

ترا مي خواهم اي آغوش جانبخش

ترا اي عاشق ديوانه من

هوس در ديدگانش شعله افروخت

شراب سرخ در پيمانه رقصيد

تن من در ميان بستر نرم

بروي سينه اش مستانه لرزيد

گنه كردم گناهي پر ز لذت

كنار پيكري لرزان و مدهوش

خداوندا چه مي دانم چه كردم

در آن خلوتگه تاريك و خاموش( فروغ)

[نادون]

نوشته شده بوسيله نادون
سلام آرزو شما هم مثه خواهرم .قدر خوبيهات و مي دونم ولي با دوستان ديگه بودم كه هنوز آشنايي ندادن . بازم ممنونم
گنه كردم گناهي پر ز لذت

درآغوشي كه گرم و آتشين بود

گنه كردم ميان بازواني

كه داغ و كينه جوي و آهنين بود

در آن خلوتگه تاريك و خاموش

گنه كردم چشم پر ز رازش

دلم در سينه بي تابانه لرزيد

ز خواهش هاي چشم پر نيازش

در آن خلوتگه تاريك و خاموش

پريشان در كنار او نشستم

لبش بر روي لبهايم هوس ريخت

ز اندوه دل ديوانه رستم

فروخواندم به گوشش قصه عشق

ترا مي خواهم اي جانانه من

ترا مي خواهم اي آغوش جانبخش

ترا اي عاشق ديوانه من

هوس در ديدگانش شعله افروخت

شراب سرخ در پيمانه رقصيد

تن من در ميان بستر نرم

بروي سينه اش مستانه لرزيد

گنه كردم گناهي پر ز لذت

كنار پيكري لرزان و مدهوش

خداوندا چه مي دانم چه كردم

در آن خلوتگه تاريك و خاموش( فروغ)
در مصرع 1 بيت 3 نگه به جاي گنه استعمال شود:rolleyes:

[ارزو]

[QUOTE]نوشته شده بوسيله نادون
[B]سلام آرزو شما هم مثه خواهرم .قدر خوبيهات و مي دونم ولي با دوستان ديگه بودم كه هنوز آشنايي ندادن . بازم ممنونم
دوست عزيز بازم سلام
خوبي از خودته انشاالله زمان كه بگذره با عزيزان ديگرم اشنا ميشي
انشالله

[نادون]

دارم سخنی با تو و گفتن نتوانم
وین درد نهان سوز نهفتن نتوانم
تو گرم سخن گفتن , از جام نگاهت
من مست چنانم که شنفتن نتوانم
شادم به خیال تو چو مهتاب شبانگاه
گر دامن وصل تو گرفتن نتوانم....:rolleyes:
ممممممممممم بقیش یادم رفت:p

[ارزو]

سلام نادون عزيز
رسيدن به خيــــــــــــــــــر
شمال خوش گذشت؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

[نادون]

سلام

قربان شما جاتون خالي
مرسيييييييييييد
:smile06:

[ارزو]

زندگي دفتر خاطراتي است
كه در حال ورق خوردن است

[نادون]

آن لحظه ها که مات در انزوای خویش
یا در میان جمع خاموش می نشینم
موسیقی نگاه تو را گوش می کنم
گاهی میان مردم در ازدحام شهر
غیر از تو هر چه هست فراموش می کنم.

[محمود]

سلاخي زار مي گريست

به قناري كوچكي دلباخته بود

[نادون]

اعتراف خوهم کرد : من بریده بودم باز
در اسارت تردید , بین ماندن و پرواز
در پی کسی بودم , یک خدای بی همتا
یک نفر که دریابد روح خسته ی ما را
آنچه در پی اش بودم رد عشق و گرما بود
در مسیر من اما " رد درد " پیدا بود.......
نا امیدی آنها بر امید من بارید
قلب ساده ام یخ بست , از زمانه می نالید
یک نفر ولی آمد , امد و نجاتم داد
گرمی دو چشمانش عاشقانه زد فریاد...( دختری که یک مرد است)

شهر داری آمد! جمع کن برد, برو
- جان مولا نبرید , معرفت مرد , برو
ثروتت را بردند, باز هم پیر شدی
شام امشب این است : از خودت سیر شدی
این چه قانونی است؟! جز دو رویی و ریا
که به نامش بردند روزی پاک ترا
تو که می دانستی بی گناهی جرم است
خوب می فمیدی رسم دنیا این است
پس چرا سازی را که خراب است زدی
باز بر نان حلال تو چرا دست زدی؟
دور بی دردان است . نغمه از درد زدی
در خیابان شلوغ حرف یک مرد زدی
کودکت منتظر است , مرد بادام فروش
ثروتت را بردند , تلخی اش ماند به دوش ( بادام تلخ)

منم نواده ی حوا
کجاست قدرت چیدن؟
کجاست بال رهایی
کجاست شوق پریدن؟
در این زمین گل آلود
کجاست عزم دویدن؟
بگو , حقیقت من کو
در این هزاره ی مغشوش
کجاست مستی خیام
کجاست ساقی مدهوش؟
کجاست رندی حافظ
کجاست گرمی آغوش؟
بگو رسالت من چیست
در این زمانه ی سنگین
چگونه نغمه بپاشم
بر این جماعت رنگین
چگونه گریه نباشم
از این تبسم ننگین
کجاست قلب تپیدن
کجاست باور فردا؟!
کجاست وسعت دیدن
کجاست پاکی دریا؟
کجاست راه رسیدن
کجاست آخر دنیا؟

شعر های بالا رو که براتو نوشتم از نغمه رضایی خیلی از شعراش خوشم اومد فکر کنم اولین کتابش به اسم فریاد ولی خیلی حرفای قشنگی داره . براتون نوشتم شما هم بخونید

[ارزو]

خوش به حال ديوونه كه هميشه خندونه
ازتموم زندگي روشو بر ميگردونه با كسي اون ديگه كاري نداره از كسي ديگه پروا نداره تو دلش عشق كسيا نداره اشنايي ديگه معنا نداره پاشو رو تموم دنيا ميزاره به ديار ديگه اي پا ميزاره
واسه هر كس ادايي در مياره همه رو به خنديدن وا ميداره

[نادون]

دست بردار ازین هیکل غم
که ز ویرانی خویش است آباد
دست بردار که تاریکم و سرد
چون فرو مرده چراغ از دم باد.
دست بردار , زتو در عجبم
به در بسته چه می کوبی سر
نیست , می دانی , در خانه کسی
سر فرو می کوبی باز به در.
زنده اینگونه به غم
خفته ام در تابوت
حرف ها دارم در دل
می گزم لب به سکوت
دست بر دار که گر خاموشم
به لبم هر نفسی فریاد است
به نظر هر شب و روزم سالی است
گر چه خود عمر به چشمم باد است.

:) قسمت هایی از بهترین شعرهای شاملو رو به همه دوستان خوب که خوبند تقدیم می کنم. خیلی شعر قشنگیه حالا نمی دونم چقدر باهاش ارتباط برقرار می کنید ولی در ذهن من قشنگی خاصی داره.:smile38:

[asheghe iran_p]

به اين سايت مراجعه كرده و بهترين اشعار و خود جستجو كنيد:)
http://poem.aictc.sharif.edu

[نادون]

ژدرام جان خيلي ممنونم از سايتت خيلي خوبه خيلي خيلي ممونم ازش خيلي خحوشم اومدش

در آمد

تو به من مي خندي
و نمي دانستي من به چه دلهره از باغچچه ي همسايه
سيب را دزديدم

باغبان از پي من تند دويد
سيب را دست تو ديد
غضب آلود به من کرد نگاه
سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاک
و تو رفتي و هنوز
سالها هست که در گوش من ارام
آرام
خش خش گام تو تکرار کنان
مي دهد آزارم

و من انديشه کنان
غرق اين پندارم
که چرا -
خانه ي کوچک ما سيب نداشت.
____________________
افسانه ي مردم
ديدم او را آه بعد از بيست ســـــال
گفتم: اين خود اوست؟ يا نه ديگريست
چيزيکي از او در او بود و نبود
گفتم: اين زن اوست؟ يعني ان پريست؟

هر دو تن دزديده و حيران نگاه
سوي هم کرديم و حيرانتر شديم
هر دو شايد با گذشت روز گار
در کف باد خزان پر پر شديم

از فرو شنده کتابي را خريد
بعد اهنگ رفتن شاز کرد
خواست تا بيرون رود بي اعتنا
دست من در را برايش باز کرد

عمر من بود او که از پيشم گذشت
رفت و در انبوه مردم گم شد او
باز هم مضمون شعري تازه گشت
باز هم افشانه ي مردم شد او.
__________________

غم از درون مرا متلاشي کرد
کاهيد فطره قطره تنم را در زلال اشک
من پيشرفت کاهش جانم رادر درون دل
احساس مي کنم

احساس مي کنم که تو بخشيده اي به من
اين پرشکوه جوشش پر شوکت غرور
در من نه انتظار و نه اميدي
اميد بازگشث تو؟
بي حاصل
من بي تو بي نياز تر از مردگان گور

ديگر به من مبخش
احساس دوست داشتن جاودانه را

با سکر بي خيالي
اعصاب خويش را
تخد ير مي کنم
من قامت بلند تو را در قصيده اي
با نقش قلب سنگ تو تصوير ميکنم (حميد مصدق)

[asheghe iran_p]

هيچ كس جنس درد مرا نشناخت هيچ كس

هيچ كس آه سرد مرا نگداخت هيچ كس

هر كدام از خاكيان يارم شدند

هيچ كس با من نماند هيچ كس

قلب من از درد گشته بي رمغ

هيچ كس درمان نباشد هيچ كس

عاقبت عشقم كجا خواهد رسيد

هيچ كس هرگز نداند هيچ كس

تا كجا خواهد رسيد اين عمر من

هيچ كس يارم نگردد هيچ كس

داغ عشق و اين غم دلواپسي

هيچ كس مرهم نباشد هيچ كس

تا كجا اميدوارم زين قدر

هيچ كس يارم نگردد هيچ كس

[navid_k]

هله عاشقان بشارت , كه نماند اين جدائي
برسد به يار دلدار , بكند خدا خدائي

تقديم به داش پدرام گلم

[maryam]

يه دل ساده ي ساده
كوله بار سفرم بود
چشم تو مثل يه سايه
همه جا همسفرم بود
واي اگر همسفر بعد از اين در سفر بي تو تنها باشم.
http://smilies.sofrayt.com/fdm/egg.gif[Automated by GetSmile]

[فربد]

تو گر دعوي كني پرهيزگاري
مصدق دارمت والله اعلم

[طراوت يك لبخند]

رفيقان يك به يك رفتند

مرا با خود رها كردند

همه خود درد من بودند

گمان كردم كه همدردند

شگفتا از عزيزاني كه هم اواز من بودند

به سوي اوج ويراني

پر پرواز من بودند...