اتاق آبي

[rana]

صدای پای اب...
می شنوم صدایت را ای اشنای قدیمی
چه اهسته از میان کوچه باغ های رویاهایم می گذری
خستگی دلنشینی است در طنین صدایت
میدانم زخم سنگهای زمانه را بر سینه ات داری
ولگدهای گل الود بی تفاوتی مردملن را بر چشمانت
.....
میدانی شیفته ات گشتم انگاه که عکس معبودم
را در سکوتت دیدم
و صدای معبودم را در سرودت
وانگاه که دانستم همچو من خسته وتنها به دنبال وصالش هستی
یا حق

[ارزو]

بي تو گلبوته هاي عشق نمي خندند بي تو اشك ياراي باريدن ندارد.بي تو دل زندانيست.بي تو قلب باواژه طپش بيگانه است ببي تو گل مفهوم آبب را نمي فهمد.آسمان نگاهم غربت ياران را ندارد.

[اوشو]

در زير شبستانی که در سايه ی نور ساخته ای

نماز می خوانی

تسبيح در دستت می لغزد

دو در دو چهار

هنوز عاقلی

يا
چرتکه پرداز