شعر سپيد

[اوشو]

دوست دارم در اين قسمت همديگر را به شعر سپيد مهمان كنيم
من شروع مي كنم




در زير شبستانی که در سايه ی نور ساخته ای

نماز می خوانی

تسبيح در دستت می لغزد

دو در دو چهار

هنوز عاقلی

يا

چرتکه پرداز

[ارزو]

هر كجا هستم وباشم
اسمان مال من است
پنجره فكر هوا عشق زمين ممممممال من است
چه اهميت دارد
گاه اگر مي رويند
قارچهاي غربت؟

[نادون]

سلام

برایم گریه کمتر کن
برایم گریه کمتر کن
تو می دانی که می میرم من
اما کی توانی بود همراهم.
شبی گفتم تو را گلبوته های شعر من محتاج خورشیدند
ترا گفتم , که این گلبوته های دل را نگهبان باش!
بیا با شعر چشمانت, سرود گرم باران باش...
تو می دانی اگر چه شمع چشمان توام,هر شب کند روشن
ولی عمری که بر من رفت دیگر بر نمی گردد!
تو نور روشن مهتاب فصل نو بهارانی
کنون بنگر دلم ,در سکوت مرگ افتاده
جدا از روشنان چشم خورشید آفرین زیبایت.(هوشنگ آذر)