همسر امام حسین و تجزیه و تحلیل یک موضوع از یاد رفته

[history]

با عرض ادب به پیشگاه مبارک حضرت سیدالشهدا (ع) و تسلیت این ایام(محرم 87) به تمامی مسلمین جهان بخصوص ایرانی های عزیز
بهتره موضوع رو این جوری شروع کنم
همه ما می دانیم که زن چه ارزش و مقامی داره چه جایگاه و منزلتی برای او قرار داده شده است .
همه می دانیم که یک مادر چه احساسی نسبت به فرزندان و شوهر خود داره و واقعا در این نوشته و صدها نوشته دیگر به هیچ وجه قابل بیان نیست
با این مقدمه کوتاه سریع می رویم در صحرای کربلا ، خوب دقت کنید و برای مدتی خودتان را در جایگاه همسر امام حسین قرار بدهید !!
زنی که با همسرش امام حسین (ع) آن می کنند که همه می دانید .
واقعا در اون شرایط همسر امام حسین چه احساس و درد و اندوهی داشته ؟؟
اما سئوال اینجاست ؟
چرا هیچ نامی از او نیست ؟!!
همسر امام مگر که بوده است ؟؟
چرا در واقعه بعد از ظهر عاشورا ، زینب (س) شهره می شود و تاکنون باقی می ماند
نمی خواهیم نقش حضرت زینب(س) را در اسارت و آن سخنرانی معروفش را نادیده بگیریم اما هر چه باشد غم همسر امام حسین قابل مقایسه با یک خواهر نمی تواند باشد .
اما :
همسر امام حسین ، دختر یزدگر پادشاه ایران بوده که پس از شکست یزدگرد از مسلمانان به اسارت برده شده و در بردگی توسط حضرت علی (ع) آزاد و به همسری امام حسین در می آید
نام او شهربانو است
در واقع از آنجا که از امام حسن(ع) فرزندی جهت ادامه راه امامت حاصل نشد شهربانو مادر علی ابن حسین(ع) است با این نکته تمام نسل امام ها از مادری فارس هستند (ایرانی)
یک نگاه نیز به این لینک داشته باشید :
http://www.ahl-ul-bayt.org/Final_lib/maghalat/Imam_Hossein/ketab1/KETAB1-3.htm
حالا شاید با این تفاسیر عدم درج نامی از همسر امام دستگیرتان شده باشد
نمی دانم شاید از اینکه دختر پادشاه بوده است . شاید چون فارس بوده
شاید شاید شاید . . . . . . شما چه حدس می زنید
چرا نقش او در واقعه کربلا نادیده گرفته شده است چرا نباید از مادر امام سجاد حرفی در میان باشد و چرا بجای شهربانو ، زینب بانوی داغدار کربلا می شود ؟؟؟!!!!!
برای ما ایرانی ها مایه افتخار است که نسل امامت از ماست نه از قوم جاهلیت اما از او غافلیم و از یادش برده ایم چون اصلا مطرح نبوده است چون اصلا در موردش بحثی به میان نیامده است که این یک چرای بزرگ دارد
حتی این روایت هست که می گویند وقتی شهربانو اسیر می شود ، دست نوشته هایی روی پوست داشته که از حضرت علی (ع) می خواهد آنها را برای او بیاورند و وقتی در مورد آنها از وی سئوال می شود می گوید اینها تاریخ و خاطرات ماست که روی پوست نوشته ایم تا برای آیندگان باقی بماند
این مسئله بعدا باعث آن می شود که حضرت علی (ع) به فکر مکتوب کردن قرآن جهت حفظ آن و ماندگاری برای آیندگان بیفتد

[gholam_ali]

بيشتر اين گونه روايت شده كه در وقت ولادت امام سجاد (ع) وفات يافته اند
به هر حال من در جايي نديدم كه حضور ايشان را در كربلا آورده باشد .

اما در مورد حضرت زينب (س) : داغداري ايشان به اين خاطر نيست كه برادرش را از دست داده است ، براي اين است كه امام حسين (ع) را از دست داده اند . و اينگونه نيست كه محبت آنها به خاطر خويشاوندي باشد .

حضرت يعقوب (ع) در دوري فرزندش آنقدر گريه كرد كه چشمانش را از دست داد اما ...
حضرت نوح (ع) كه پسرش در جلوي چشمانش غرق شد فقط يك جمله به خدا گفت و بعد هم پشيمان شد . و نه گريه اي كرد براي مردن او .

[gholam_ali]

حتی این روایت هست که می گویند وقتی شهربانو اسیر می شود ، دست نوشته هایی روی پوست داشته که از حضرت علی (ع) می خواهد آنها را برای او بیاورند و وقتی در مورد آنها از وی سئوال می شود می گوید اینها تاریخ و خاطرات ماست که روی پوست نوشته ایم تا برای آیندگان باقی بماند
این مسئله بعدا باعث آن می شود که حضرت علی (ع) به فکر مکتوب کردن قرآن جهت حفظ آن و ماندگاری برای آیندگان بیفتد
طبق روايات صحيحه پس از دفن رسول خدا (ص) به دست علي (ع) ، ايشان شروع به نوشتن قرآن كردند .

[Arshanoosh]

جناب مهرداد عزيز
اگر به اين تاپيك سري زديد خواهشمندم ما رو از اطلاعاتتون بي نصيب نگذاريد

[شهاب*]

جریان یک افسانه



باور بسیاری از مسلمانان این است که شهربانو دختر یزدگرد ساسانی همسر امام حسین (ع) بوده و گاه حتی به این مسئله افتخار هم می ورزند که حسین (ع) داماد ایرانیان بوده است و بنابراین بعد از کشته شدنش ایرانیان بسیار غمگین شده اند و هر سال مراسم عزاداری برپا می کرده اند.

و اما حقیقت چیست ؟ آیا واقعا حسین (ع) شوهر شهربانو بوده و یا این داستان ساخته و پرداخته ی ذهن "شعوبیون"(۱) است ؟

علامه مجلسی در بحار الانوار (ج۱۱-ص۴) می گوید: "مادر امام سجاد(ع)، شهربانو دختر یزدگرد ساسانی بوده است که در زمان عمر و در جنگ های ایران و اعراب اسیر و به مدینه آورده شد. از او تنها یک پسر به دنیا آمد که سجاد (ع) است."
در این قصه تصریح شده است که شهربانو از اسرای مدائن است و عمر قصد داشت او را بکشد و حضرت امیر (ع) نجاتش داد.

پیداست سازندگان این داستان که ایران پرستان بوده‌اند
خواسته اند علی را در برابر عمر
که دشمن ساسانیان و شکست دهنده‌ی سپاه یزدگرد است،
طرفدار ساسانیان جلوه دهند
ولی متوجه نشده اند که
اگر سجاد (ع) نوه‌ی یزدگرد است
و دختر شهربانو، پس باید حسین (ع)
در سال ۱۸ ازدواج کرده باشد
(در سن 15 سالگی)
در حالی که سجاد (ع) در سال ۳۸ متولد شده است.


حال اگر هر دو اشتباه بالا را تایید کنیم اشکال دیگری پدید می‌آید و آن اینکه میان شکست یزدگرد و اسیر شدن خانواده‌اش ۲۰ سال فاصله می‌افتد. و تصریح هم شده که شهربانو جز سجاد (ع) فرزندی نیاورده است.
علامه‌ی مجلسی که متوجه عیب کار شده، راه حلی به نظرش می‌رسد و می‌گوید: "بعید نیست که در این روایت کلمه‌ی عمر تصحیف کلمه‌ی عثمان باشد. یعنی قضیه در زمان عثمان اتفاق افتاده اما اشتباهی بجای عثمان، عمر نوشته اند.
دنباله‌ی روایت که از امام صادق (ع) نقل می‌شود این چنین است:
علی فقال: چه نام داری ای کنیزک ؟
دختر یزدگرد قالت: جهانشاه
فقال:بل شهربانو یه
قالت:تلک اختی
قال: راست گفتی


راوی نمی‌دانسته بر فرض که علی (ع) با دختر یزدگرد فارسی هم حرف بزند، با این فارسی ای که علی حرف می‌زند شهربانو اصلا نمی‌فهمد، چرا که حضرت به فارسی دری صحبت می‌کند که چند قرن بعد از اسلام زبان ایرانیان شد و بلا گویش محلی مردم خراسان بود و دختر یزدگرد به زبان پهلوی ساسانی حرف می‌زده. از همه جالب تر اینکه علی (ع) به فارسی دری با شهربانو حرف می‌زند و شهربانو عربی جواب می‌دهد.


و جالب تر توجیه مجلسی است از اینکه چرا وی نامش جهان شاه است و علی آن را تغییر می‌دهد، مجلسی می گوید: "برای اینکه شاه از اسامی خدا است! چنان که در خبر آمده علت (ع) نهی از بازی شطرنج این است که می‌گویند: "شاه مات شد". به خدا قسم که شاه مات نمی‌شود!

حدیثی از سجاد (ع) نقل شده که می گوید: "من پسر دو برگزیده‌ی برترم.(جدش رسول خدا و مادرش دختر یزدگرد پادشاه) : و ان غلاما بین کسری و هاشم / لا کرم من ینطت علیه التمائم (پسر بچه ای در میان خسرو و هاشم / گرامی ترین کسی که بر او حزر های چشم زخم بسته اند)


بی گمان شیعیان روایتی را که با قرآن در تضاد باشد معتبر نمی دانند...

تفاخر امام به نواده‌ی شاه ساسانی با روح شیعه مغایر است که برتری نژادی و قومی با روح اسلام متضاد است.

از پیامبر هم این وسط نقل شده که: "از میان بندگان خدا، دو نژاد برتر برگزیده است، از عرب قریش و از عجم فارس (یعنی ایرانی ها، قوم پارس که ساسانیان از آنهایند)

شهربانو می گوید: "من قبل از ورود لشکر مسلمین به ایران مسلمان شدم! شبی خواب دیدم که حضرت محمد (ص) و امام حسین (ع) به خانه ی من (کاخ یزدگرد) آمدند و او در خواب مرا با امام عقد کرد. شب دیگر فاطمه (س) آمد و مرا به اسلام خواند و مسلمان شدم."


نکته ی جالب در این روایت اینجاست که اول محمد (ص)، حسین (ع) را با شهربانو عقد می کند (ازدواج یک مسلمان و یک غیر مسلمان) و شب بعد فاطمه (س) او را به اسلام دعوت می‌کند. راوی از بس عجله داشته اول مراسم ازدواج را می‌سازد و بعد مراسم مذهبی ورود او را به اسلام!

و این گونه مرد هاشمی با دختر ساسانی ازدواج می کند (پیش از آنکه مسلمان شود و نه به عنوان یک مرد مسلمان و یک زن مسلمان) قومیت رفته در اسلام آمده پنهان می‌شود، سلطنت ساسانی با نبوت اسلامی پیوند می‌خورد و فر ایزدی با نور محمدی در‌می آمیزد.

غالب اسلام شناسان و ایران شناسان بزرگی که به این گونه روایات ایرانی مآب هم گرایش دارند تا اصالت نهضت اسلام را خدشه دار کنند، آنرا مجعول دانسته اند. مثل هرمان آته، ادوارد براون و کریستینسن.

همچنین این دو روایت از ۱- ابراهیم بن اسحاق احمری نهاوندی که از نظر اعتقاد دینی مشکوک و متهم است و ۲- عمروبن شمر که از نظر علم الرجال شیعه کذاب و جعال وصف گردیده نقل شده است.


شعوبیان به این هم اکتفا نکردند و شخصیت مجعول دیگری ساختند با عنوان"کیهان بانو" خواهر شهربانو!

و این چنین کیهان بانو می شود
مادر مادربزرگ امام صادق (ع).
در حالی که در منابع عربی هیچ نشانی از او نیست.(
در خصوص شهربانو هم، با همان سرعتی که وارد تاریخ می‌شود،
با همان سرعت هم خارج می‌شود و دیگر اثری از او در هیچ یک از ماجراهای مربوط به حسین (ع) نمی‌بینیم.

این گونه با یک بازی ماهرانه قومیت ایرانی و سلطنت رو به زوال رفته‌ی ساسانی احیا می‌شود و شهربانو با همکاری محمد (ص) و فاطمه (س) (۱۸ سال پس از مرگش!) و علی (ع) و حسین (ع) وارد خاندان اهل بیت (س) می‌شود و به ازدواج حسین (ع) در می آید که سلسله‌ی امامت از نسل اوست و همسر حسن (ع) نمی‌شود که فرزندان او امام نیستند!


همسر پیغمبر هم نمی‌شود که اگر می‌شد یک همسر عادی مثل بقیه همسران او به حساب می‌آمد.
این گونه شهربانو با تنها فرزندی که به دنیا می‌آورد
(و اتفاقا آن هم پسر است!)
‌و باز هم اتفاقا اسمش سجاد، نسل امامت را ادامه می‌دهد.

و اینکه چرا این دروغ آشکار توسط "نهضت شعوبیه" ساخته و پرداخته شد، می‌توان به اختصار به علل زیر اشاره کرد:


۱- عمر که منقرض کننده‌ی حکومت ساسانی است در اینجا در مقابل علی (ع) مظهر اسلام و سرسلسله‌ی اهل بیت قرار می‌گیرد و محکوم می‌شود.

۲- انقراض ساسانیان به عمر نسبت داده می‌شود نه اسلام.

۳- خلافت با سلطنت ساسانی مخالف است اما امامت مدافع آن است.

۴- تسنن (عمر) دشمن سلطنت ساسانی و تشیع (علی) دوستدار آن است.

۵- ورود ایران به اسلام پس از فتح مدائن به وسیله‌ی عمر و نتیجه‌ی ورود مسلمین به ایران نیست، نتیجه‌ی ورود پیغمبر اسلام و دخترش فاطمه (س) به مدائن و آمدن به کاخ یزدگرد و عقد دخترش و دعوت او به اسلام است.

۶- یزدگرد، آخرین پادشاه ساسانی که به وسیله‌ی عمر رانده می‌شود و از برابر سپاه خلیفه می‌گریزد، به وسیله‌ی شخص پیغمبر بر‌می‌گردد و وارد اهل بیتش می‌شود و در کنار پیغمبر یکی از دو سرسلسله‌ای می‌شود که دودمان نبوت را می‌سازد.

۷- همه‌ی فضائل و مناقب ائمه‌ی اهل بیت بین تبار پیغمبر اسلام و تبار یزدگرد ساسانی تقسیم می‌شود.

۸- تداوم امامت سجاد (ع) تا مهدی موعود (عج) تداوم سلطنت ساسانی را در بر می‌گیرد.

۹- نور محمدی که از نور الهی منشعب شده با فره ایزدی که در تبار ساسانی است و از اهورامزدا سر زده به هم می‌آمیزد.

۱۰- در ولایت ائمه که حکومت حقیقی شان تا پایان خلقت بر زمین و آسمان جاری است، سلطنت ساسانی نیز وجود دارد.(۳)

[history]

http://content.sweetim.com/sim/cpie/emoticons/0002031D.gif (http://www.sweetim.com/s.asp?im=gen&lpver=3&ref=10)


با این چیزهایی که گفتی فقط یه چیز رو از قلم انداختی
احتمالا بارک حسین اوباما از نوادگان امام حسین است و چون یه سرش به ساسانی می خورد و اصولا پادشاه کارفر است و ظالم ، او به آمریکا رفته و حالا شده رئیس جمهور !!!!!

[mehrdad_123]

بسم ا...

اولا استناد بر لینکی که خود کاربر محترم history آورده اند این روایت سندا ضعیف است و ما هم هیچ سند ضعیف است و قابل استناد نیست و فقط در حد یک گمان تاریخی است نه روایت قطعی!

اما با اینحال اینکه می گویند حرفی از خانم شهربانو زده نشده است! شاید از کم اطلاعی این بزرگوار است چرا که اکثریت کتبی که در رابطه با امام حسین(ع) سرور آزادگان نوشته شده است و اصلا این موضوع چنان در تاریخ و کتاب ها مورد بحث قرار گرفته است و کتاب ها و مقالات نوشته شده است...
اما بیایید ببینیم حد این گمان چقدر قابل قبول می باشد :
وقتی روایتی سندا و متن مخدوش دارد چقدر می توان آنرا قبول کرد؟؟
مادر امام سجاد (ع):
در روایات شیعه و سنی این قضیه چنان آشفته است که حدود ده اسم برای مادر امام عزیزم ذکر شده است


مادر امام سجاد(ع)
با رجوع به منابع مختلف شیعه و سنی درمییابیم که از میان ائمه شیعی بیشترین اختلاف درباره نام مادر امام سجاد(ع) وجود دارد تا جاییکه برخی از محققان با استفاده از منابع مختلف چهارده نام‏زندگانی علی بن الحسین(ع)، ص 10 و 11. و برخی دیگر تا شانزده‏مقاله «حول السیدة شهربانو» نوشته شیخ محمد هادی یوسفی، مندرج در مجله رسالة الحسین(ع)، سال اوّل، شماره دوّم، ربیع‏الاول 1412. نام برای مادر آن حضرت(ع) ذکر کرده‏اند.بحارالانوار، ج 46، ص 8-13. مجموع این نام‏ها چنین است:
1. شهربانو، 2. شهربانویه، 3. شاه زنان، 4. جهان شاه، 5. شه زنان، 6. شهرناز، 7. جهان بانویه، 8. خولة، 9. برّة، 10. سلافة، 11. غزالة، 12. سلامة، 13. حرار، 14. مریم، 15. فاطمة، 16. شهربان
با آنکه در منابع تاریخی اهل سنّت بر روی نام‏هایی چون سلافة، سلامة، غزاله بیشتر مانور داده شده است،ر.ک: افتخارزاده، محمودرضا، شعوبیه ناسیونالیسم ایران، ص‏305 که از منابعی چون انساب الاشراف بلاذری، طبقات ابن‏سعد، المعارف ابن‏قتیبه دینوری و الکامل مبرّد اسامی فوق را نقل میکند. اما در منابع شیعی و به خصوص منابع روایی آنها، نام شهربانو بیشتر مشهور شده است. بنا به نوشته برخی از محققان‏شهیدی، زندگانی علی بن الحسین(ع)، ص 12.: اولین بار این نام در کتاب «هبائر الدرجات» محمد بن حسن صفار قمی (متوفی 290 ق) دیده شده است.نگا: بحارالانوار، ج 46، ص 9، ح 20. بعدها محدّث معروف شیعی یعنی کلینی (م 329 ق) روایت همین کتاب را در کتاب کافی آورد.اصول کافی، ج 2، ص 369


لذا مسئله ای نیست که بتوان با حدس و گمان به این راحتی قبولاند که مادر امام عزیزمان دختر یزد گرد بوده است.

و اما ذکر یک نکته ی قطعی هم خالی از لطف نیست که مادر امام عزیزمان در کربلا حضور نداشته اند:


عدم حضور مادر امام سجاد(ع) در کربلا
در این باره باید بگوییم که تقریباً تمام منابع متقدم شیعی - که به زندگانی مادر امام سجاد(ع) پس از اسارت پرداخته‏اند - چنین نگاشته‏اند: او در هنگام تولد امام(ع) در همان حالت نفاس از دنیا رفت.عیون اخبار الرضا(ع)، ج 2، ص 128.
و نیز چنین گفته‏اند: یکی از کنیزان حضرت علی(ع) به عنوان دایه او به بزرگ کردن او پرداخت و مردم خیال میکردند که او مادر امام(ع) است و بعد از آنکه آن حضرت او را شوهر داد، فهمیدند که او دایه امام(ع) بود، نه مادر او.بحار الانوار، ج 46. ص 8.
بنابراین، قطعاً از دیدگاه منابع معتبر، حضور مادر امام(ع) در کربلا منتفی است؛ حال با هر نام و نسبی که میخواهد باشد.



برای اطلاع بیشتر رجوع کنید اینجا (http://www.porsojoo.com/fa/node/33881)



و اما سئوالی هم بنده دارم که بر فرض محال و با پای گذاشتن بر بدیهیات عقل و علم این خانم همسر امام بوده اند خب شما بفرمایید چه تفاوتی خواهد کرد؟ عجیب است در دنیایی که همه از تفاخر نزادی و برتری جویی به سبب نسب و نزاد بیزاری می جویند شما بزرگوار بر این مسئله تکیه می کنید واقعا چه تفاوتی برای شما خواهد داشت؟ مگر حقیقت ,ایرانی و عرب و غیر عرب دارد؟ چقدر ما باید بر این مسائل بیهوده فخر بورزیم؟؟



یا حق

[gholam_ali]

پیداست سازندگان این داستان که ایران پرستان بوده‌اند
خواسته اند علی را در برابر عمر
که دشمن ساسانیان و شکست دهنده‌ی سپاه یزدگرد است،
طرفدار ساسانیان جلوه دهند
ولی متوجه نشده اند که
اگر سجاد (ع) نوه‌ی یزدگرد است
و دختر شهربانو، پس باید حسین (ع)
در سال ۱۸ ازدواج کرده باشد
(در سن 15 سالگی)
در حالی که سجاد (ع) در سال ۳۸ متولد شده است.


)
آيا محال است كه انسان در سن 15 سالگي ازدواج كند و در سن 38 سالگي صاحب فرزند شود ؟
http://content.sweetim.com/sim/cpie/emoticons/0002031D.gif (http://www.sweetim.com/s.asp?im=gen&lpver=3&ref=10)


با این چیزهایی که گفتی فقط یه چیز رو از قلم انداختی
احتمالا بارک حسین اوباما از نوادگان امام حسین است و چون یه سرش به ساسانی می خورد و اصولا پادشاه کارفر است و ظالم ، او به آمریکا رفته و حالا شده رئیس جمهور !!!!!

از نظر شما هر كسي نام فرزندش رو بگذارد "حسين" ، فرزندش از نوادگان امام حسين (ع) مي شود ؟؟؟
چه بسيار سني هايي كه اسم بچه شون رو مي گذارند حسين . مشكل از اوناست نه از امام معصوم (ع) .

[history]

هر کسی که اسم فرزندش رو حسین بگذارد . . . .
منظور من این نبود ، IQ
منظورم این بود که با اون همه طول و تفسیری که در پست بالایی شهاب داده بود کم مانده بود که بگه اوباما نیز . . . . . .
وگرنه سئوال شما مثل مصادق این مثل است :
از کرامات شیخ ما این است ، خرما را خورد گفت شیرین است