@محدثه@
Saturday 24 January 2009, 11:22PM
به نام خدا _سلام _در اینترنت که سرچ میکردم به این مطلب برخورد کردم و حال از شما خوانندگان گرامی میخوام که نظر خودتون رو راجع بهش بگید. ممنون :)
((خوب همونطور كه می دونيم تمدن ِ ما ايرانيان از زمان ِ مادها ثبت شده...
مادها سرچشمه ی زندگی و زايش و رزق و روزی رو از "هور" يا "خورشيد" میدونستن، اونها به نحوه ی خوب زيستن بسيار آگاه بودن، به اين خاطر عمرشون زياد بود و اگر مرگي در سن ِِ كم اتفاق میفتاد به علت ِ حوادثی از قبيل ِ پرت شدن از ارتفاع، حمله ی جانوران و يا مسموميت بود.
از اين رو جمعيت ِ مادها رو به فزونی رفت و زمين برای زراعت و دامپروري در سرزمين ِ ماد كاهش یافت. پس گروهی از اونها به سرزمينی نزديك ِ مادها مهاجرت کردند و آنرا "پارس" ناميدند، "پار" در زبان مادی به معنی "نزديك" است. چون پارس ها هم روش ِ زندگی رو از مادها یاد گرفته بودن به خوبی با اوضاع وفق پيدا كردند و همان اتفاق ِ قبلی برای آنها افتاد، يعنی گروهی مجبور به مهاجرت شدند.
اين بار اين گروه به سوی خراسان ِ كنونی مهاجرت كردند، جايی دورتر از مادها و پارس ها، از اين رو آنها را "پارت" ناميدند، "پارت" به زبان مادی يعنی "دور"، امروزه هم در زبان فارسی از كلمه ی "پرت" كه مشتق ِ همان پارته استفاده ميشه و يا حتی در زبان انگليسی كلمه part به معنی "جدا" نيز از همين واژه گرفته شده است.
همونطور که بالا گفتیم ايرانيان ِ باستان مظهر ِ رزق و روزی و كلا زندگی رو "خورشيد" میدونستن، از اين رو هر صبح هنگام ِ طلوع ِ خورشيد به سرور می پرداختن. اولين ايرانيانی كه اين جشن را شروع می كردند شرقی ترين ِ آنها یعنی پارتی ها بودند آنان اول و قبل از همه طلوع ِ خورشيد را نظاره می كردند و جشن می گرفتند بخاطر ِ همین امروزه در سراسر ِ دنيا به جشن و پايكوبی "پارتی" می گن.
خوب ايرانيان به زندگی ِ رو به رشد خود ادامه می دادند و افزایش ِ جمعيت باعث می شد كه زمين های حاصلخيز ِ كشاورزی و همچنين مراتع برای دامپروری برای همگان نباشه.
در زمان ِ پادشاهی كورش كبير او تصميم ميگيره كه برای رفع ِ اين مشكل، قوم هايی از سرزمين خودش رو به سرزمين هايی كه هنوز آباد نشدن بفرسته... اين كارش دو هدف داشت:
1- گسترش ِ منابع ِ درآمدی ِ مردم
2- آباد كردن ساير ِ نقاط
از اين رو گروهی از مردم ِ "گيلان و سقز ِ امروزی" را روانه ی غرب كرد، جايی كه در حال ِ حاضر به آن "اروپا" ميگيم... آنها در سرزمينی اقامت كردند كه امروزه "فرانسه" ناميده ميشه و لغت ِ فرانسه در اصل "فرا +آن+سو" به معنی ِ "بسيار دور" بوده. نژاد ِ فرانسوی ها "آنگولا ساكسون" كه مشتق گيلان و سقز ِ خودمونه می باشد.
در زمان ِ مادها وقتی می خواستن چيزی رو نسبت بدن به حرف ِ يكی مونده به آخر حرف ِ (ى) اضافه می كردن، مثلا ما الان (ى) نسبت رو به آخر ِ كلمه اضافه می كنيم... به عنوان مثال: به افرادي كه از پارت بودند ميگيم پارتی، ولی در زمان ِ مادها به اونها می گفتند "پاريت"...
خوب اون قومی هم كه به فرانسه رفته بودند، چون پارسی بودند، اسم ِ شهری رو كه ساختند "پاريس" گذاشتن که همين پاريس فعلی ِخودمونه... امروزه بین ِ زندگی ِ روستاهای جنوب ِ فرانسه و زندگی ِ گيلانيهای ما شباهت ِ زیادی وجود داره و از همه مهمتر لهجه ی بسيار مشابهی دارند.
البته كار به اينجا ختم نميشه، شهر ِ مادريد در زبان مادی به معني ِ محل ِ عبور ِ مادها يا راه ِ مادها بود چرا كه دلايل ِ زيادی مبنی بر اين هست كه ايرانيان اولين كسانی هستند كه به قاره ی آمريكا می رفتند و برای رسيدن به آنجا تا ساحل ِ غربی ِ كشور ِ پرتغال ِ كنونی رو از راه ِ زمين طی می كردند كه در ميان راه از شهر ِ مادريد نيز می گذشتند... يا شهر ِ وين پايتخت ِ اتريش كه خود ِ آنها آن را "وين" (بر وزن بيم) تلفظ می كنند از ريشه ی لغت مادی يا فارسی ِ اوين گرفته شده.))
((خوب همونطور كه می دونيم تمدن ِ ما ايرانيان از زمان ِ مادها ثبت شده...
مادها سرچشمه ی زندگی و زايش و رزق و روزی رو از "هور" يا "خورشيد" میدونستن، اونها به نحوه ی خوب زيستن بسيار آگاه بودن، به اين خاطر عمرشون زياد بود و اگر مرگي در سن ِِ كم اتفاق میفتاد به علت ِ حوادثی از قبيل ِ پرت شدن از ارتفاع، حمله ی جانوران و يا مسموميت بود.
از اين رو جمعيت ِ مادها رو به فزونی رفت و زمين برای زراعت و دامپروري در سرزمين ِ ماد كاهش یافت. پس گروهی از اونها به سرزمينی نزديك ِ مادها مهاجرت کردند و آنرا "پارس" ناميدند، "پار" در زبان مادی به معنی "نزديك" است. چون پارس ها هم روش ِ زندگی رو از مادها یاد گرفته بودن به خوبی با اوضاع وفق پيدا كردند و همان اتفاق ِ قبلی برای آنها افتاد، يعنی گروهی مجبور به مهاجرت شدند.
اين بار اين گروه به سوی خراسان ِ كنونی مهاجرت كردند، جايی دورتر از مادها و پارس ها، از اين رو آنها را "پارت" ناميدند، "پارت" به زبان مادی يعنی "دور"، امروزه هم در زبان فارسی از كلمه ی "پرت" كه مشتق ِ همان پارته استفاده ميشه و يا حتی در زبان انگليسی كلمه part به معنی "جدا" نيز از همين واژه گرفته شده است.
همونطور که بالا گفتیم ايرانيان ِ باستان مظهر ِ رزق و روزی و كلا زندگی رو "خورشيد" میدونستن، از اين رو هر صبح هنگام ِ طلوع ِ خورشيد به سرور می پرداختن. اولين ايرانيانی كه اين جشن را شروع می كردند شرقی ترين ِ آنها یعنی پارتی ها بودند آنان اول و قبل از همه طلوع ِ خورشيد را نظاره می كردند و جشن می گرفتند بخاطر ِ همین امروزه در سراسر ِ دنيا به جشن و پايكوبی "پارتی" می گن.
خوب ايرانيان به زندگی ِ رو به رشد خود ادامه می دادند و افزایش ِ جمعيت باعث می شد كه زمين های حاصلخيز ِ كشاورزی و همچنين مراتع برای دامپروری برای همگان نباشه.
در زمان ِ پادشاهی كورش كبير او تصميم ميگيره كه برای رفع ِ اين مشكل، قوم هايی از سرزمين خودش رو به سرزمين هايی كه هنوز آباد نشدن بفرسته... اين كارش دو هدف داشت:
1- گسترش ِ منابع ِ درآمدی ِ مردم
2- آباد كردن ساير ِ نقاط
از اين رو گروهی از مردم ِ "گيلان و سقز ِ امروزی" را روانه ی غرب كرد، جايی كه در حال ِ حاضر به آن "اروپا" ميگيم... آنها در سرزمينی اقامت كردند كه امروزه "فرانسه" ناميده ميشه و لغت ِ فرانسه در اصل "فرا +آن+سو" به معنی ِ "بسيار دور" بوده. نژاد ِ فرانسوی ها "آنگولا ساكسون" كه مشتق گيلان و سقز ِ خودمونه می باشد.
در زمان ِ مادها وقتی می خواستن چيزی رو نسبت بدن به حرف ِ يكی مونده به آخر حرف ِ (ى) اضافه می كردن، مثلا ما الان (ى) نسبت رو به آخر ِ كلمه اضافه می كنيم... به عنوان مثال: به افرادي كه از پارت بودند ميگيم پارتی، ولی در زمان ِ مادها به اونها می گفتند "پاريت"...
خوب اون قومی هم كه به فرانسه رفته بودند، چون پارسی بودند، اسم ِ شهری رو كه ساختند "پاريس" گذاشتن که همين پاريس فعلی ِخودمونه... امروزه بین ِ زندگی ِ روستاهای جنوب ِ فرانسه و زندگی ِ گيلانيهای ما شباهت ِ زیادی وجود داره و از همه مهمتر لهجه ی بسيار مشابهی دارند.
البته كار به اينجا ختم نميشه، شهر ِ مادريد در زبان مادی به معني ِ محل ِ عبور ِ مادها يا راه ِ مادها بود چرا كه دلايل ِ زيادی مبنی بر اين هست كه ايرانيان اولين كسانی هستند كه به قاره ی آمريكا می رفتند و برای رسيدن به آنجا تا ساحل ِ غربی ِ كشور ِ پرتغال ِ كنونی رو از راه ِ زمين طی می كردند كه در ميان راه از شهر ِ مادريد نيز می گذشتند... يا شهر ِ وين پايتخت ِ اتريش كه خود ِ آنها آن را "وين" (بر وزن بيم) تلفظ می كنند از ريشه ی لغت مادی يا فارسی ِ اوين گرفته شده.))