asheghe iran_p
Wednesday 5 May 2004, 12:47AM
ايجاد روابط اجتماعي مانع از تنهايي و افسردگي فرد خواهد شد. فعاليت اجتماعي به دليل كم شدن كارآيي جسمي كاهش مي يابد.
اما روابط اجتماعي مي بايست همچنان ادامه يابد چرا كه برعزت نفس فرد تأثير مي گذارد. اما آنچه از اهميت بيشتري برخوردار است تحكيم روابط خانوادگي است. خانواده مرفهي كه در منزل بزرگي زندگي مي كنند، روابط اجتماعي متعددي دارند ولي پدر خانواده نمي تواند با تنها دختر خود ارتباط برقرار كند زيرا همواره مورد طرفداري مادرش قرار مي گيرد. او عليرغم موفقيت هايي كه كسب نموده، قطع ارتباط با دخترش را به عنوان اندوهي بزرگ مي داند كه برهمه زندگي او سايه افكنده است.
اجازه ندهيد ترس و افسردگي ، شما را به دام بيندازد.
اكثر سالمندان از اينكه ممكن است حافظه خود را ازدست بدهند درهراسند. به ويژه آنان كه عزيزان خود را از دست داده اند با كاهش حافظه روبه رو مي شوند. سالمندان موفق سعي مي كنند تا سطح حافظه خود را با پرداختن به فعاليت هاي تقويت حافظه، حفظ نمايند. توانايي هايي مانند سازگار شدن با موقعيت هاي مختلف، در نظر گرفتن موهبت هاي الهي، توجه و پرداختن به آنچه كه موجود است به جاي آنچه كه از دست رفته، از اهميت زيادي برخوردار است.
ارزش هاي فرهنگي و باورهاي مذهبي اي كه انسان را به تفكر عميق درباره حيات و زندگاني پس از مرگ وا مي دارد، مي تواند فرد را در هنگام بروز مصائب ، تسكين و تسلي دهد.
نگرشهاي مثبت در سالخوردگي
- نظر شخصي خود را محترم بشمريد.
- انعطاف پذير وانطباق پذير باشيد.
- وقتي با درگيري هاي جديد روبه رو مي شويد با آنها كنار بياييد.
- از طريق تغذيه مناسب و انجام فعاليت هاي بدني از خودتان مراقبت كنيد.
- ناتواني ها و دردها را تحمل كنيد. اما از آنها رنج نبريد.
تغييرات اجتماعي
سالمندان به دنبال از دست دادن همسن و سالهاي خود، دوستان قديمي، همسر يا خويشاوندان ، تنها و منزوي مي شوند. تنهايي نيز افسردگي را در پي خواهد داشت. مگر اين كه تلاشي همه جانبه صورت گيرد و سالمندان در انجمن ها و گروههاي همسن و سال خود شركت نمايند، از خانه بيرون بروند، روابط اجتماعي تازه اي برقرار كنند و دوستان جديدي بيابند. هرچند دوستان تازه را نمي توان جايگزين دوستان قديمي كرد اما هر چقدربا تعداد افراد بيشتري برخورد كنند، احساسات تنهايي و منزوي بودن بهتر برطرف خواهد شد. علاوه بر اين سرگرم بودن، اشتغال به كار و توجه بيشتر به زمان حال و آينده ازجمله راههايي است كه مانع از بروز افسردگي مي شود.
نكته با اهميت اين است كه بزرگسالان نيزهمانند كودكان نيازمند در آغوش گرفتن هستند. همانطور كه كودكان با قرار گرفتن در آغوش والدين خود رشد مي كنند و پرورش مي يابند بزرگسالان نيز نياز دارند تا همسر، فرزندان و نوه هاي خود را در آغوش بگيرند. حتي دست تكان دادن براي دوستان و با محبت و گرمي بر پشت دوستان خود انداختن مي تواند اين نياز را برطرف سازد. بنابراين با وجود درگيري ها و مشكلات فرزندان، مي توان آنها را دعوت نمود و چند ساعتي را با آنها و نوه ها گذراند و بعضي از روزها نيز نگهداري از نوه ها را بر عهده گرفت.
اما روابط اجتماعي مي بايست همچنان ادامه يابد چرا كه برعزت نفس فرد تأثير مي گذارد. اما آنچه از اهميت بيشتري برخوردار است تحكيم روابط خانوادگي است. خانواده مرفهي كه در منزل بزرگي زندگي مي كنند، روابط اجتماعي متعددي دارند ولي پدر خانواده نمي تواند با تنها دختر خود ارتباط برقرار كند زيرا همواره مورد طرفداري مادرش قرار مي گيرد. او عليرغم موفقيت هايي كه كسب نموده، قطع ارتباط با دخترش را به عنوان اندوهي بزرگ مي داند كه برهمه زندگي او سايه افكنده است.
اجازه ندهيد ترس و افسردگي ، شما را به دام بيندازد.
اكثر سالمندان از اينكه ممكن است حافظه خود را ازدست بدهند درهراسند. به ويژه آنان كه عزيزان خود را از دست داده اند با كاهش حافظه روبه رو مي شوند. سالمندان موفق سعي مي كنند تا سطح حافظه خود را با پرداختن به فعاليت هاي تقويت حافظه، حفظ نمايند. توانايي هايي مانند سازگار شدن با موقعيت هاي مختلف، در نظر گرفتن موهبت هاي الهي، توجه و پرداختن به آنچه كه موجود است به جاي آنچه كه از دست رفته، از اهميت زيادي برخوردار است.
ارزش هاي فرهنگي و باورهاي مذهبي اي كه انسان را به تفكر عميق درباره حيات و زندگاني پس از مرگ وا مي دارد، مي تواند فرد را در هنگام بروز مصائب ، تسكين و تسلي دهد.
نگرشهاي مثبت در سالخوردگي
- نظر شخصي خود را محترم بشمريد.
- انعطاف پذير وانطباق پذير باشيد.
- وقتي با درگيري هاي جديد روبه رو مي شويد با آنها كنار بياييد.
- از طريق تغذيه مناسب و انجام فعاليت هاي بدني از خودتان مراقبت كنيد.
- ناتواني ها و دردها را تحمل كنيد. اما از آنها رنج نبريد.
تغييرات اجتماعي
سالمندان به دنبال از دست دادن همسن و سالهاي خود، دوستان قديمي، همسر يا خويشاوندان ، تنها و منزوي مي شوند. تنهايي نيز افسردگي را در پي خواهد داشت. مگر اين كه تلاشي همه جانبه صورت گيرد و سالمندان در انجمن ها و گروههاي همسن و سال خود شركت نمايند، از خانه بيرون بروند، روابط اجتماعي تازه اي برقرار كنند و دوستان جديدي بيابند. هرچند دوستان تازه را نمي توان جايگزين دوستان قديمي كرد اما هر چقدربا تعداد افراد بيشتري برخورد كنند، احساسات تنهايي و منزوي بودن بهتر برطرف خواهد شد. علاوه بر اين سرگرم بودن، اشتغال به كار و توجه بيشتر به زمان حال و آينده ازجمله راههايي است كه مانع از بروز افسردگي مي شود.
نكته با اهميت اين است كه بزرگسالان نيزهمانند كودكان نيازمند در آغوش گرفتن هستند. همانطور كه كودكان با قرار گرفتن در آغوش والدين خود رشد مي كنند و پرورش مي يابند بزرگسالان نيز نياز دارند تا همسر، فرزندان و نوه هاي خود را در آغوش بگيرند. حتي دست تكان دادن براي دوستان و با محبت و گرمي بر پشت دوستان خود انداختن مي تواند اين نياز را برطرف سازد. بنابراين با وجود درگيري ها و مشكلات فرزندان، مي توان آنها را دعوت نمود و چند ساعتي را با آنها و نوه ها گذراند و بعضي از روزها نيز نگهداري از نوه ها را بر عهده گرفت.