خطاب به هموطنان دور از وطن

[GOLESTANE]

چون وطن نیست برایم به جهان جای دگر
نکنم پشت بدان از پی مأوای دگر
خاک ره ننشانم به رخ مام وطن
با صدای دُهُل از دور به آوای دگر
هموطن من نکنم چون تو جلای وطنم
تا چه پیش آید از امروز به فردای دگر
خاک بیگانه نگردد به سخن خانه ی من
کلبه ی عشق من اینجاست نه هر جای دگر
باغ سبزی به جهان نیست بجز خاک وطن
عارم آید که شوم من چمن آرای دگر
گر شود سفره ی من خالی ز نان شب و روز
ندهم سفره ی خود را به مسماّی دگر
خار صحرای وطن گر بخلد پای مرا
می نهم با دل و جان بر سر آن پای دگر
لحظه ای گشت و گذار لب دریای جنوب
ندهم لذت آن را به تماشای دگر
سرکنم عمر عزیزم به بَرِ مام وطن
تا به بویش بروم از پی دنیای دگر
عاشقم بر همه ی مردم ایران کهن
در جهان نیست چو ماعاشق شیدای دگر
مهد فرهنگ و ادب کشور ما ایران است
هُنرش را نبود لنگه و همتای دگر
غیر باز آمدن هموطنم سوی وطن
در دل من نبود هیچ تمنای دگر