سالروز ولادت شاهزاده حضرت علي اصغر(عليه السلام)

[133]

و بزرگ ترین باب الحوائج الی الله، شش ماهه حضرت اباعبدالله الحسین (علیه السلام)،
حضرت علی اصغر (علیه السلام)فرخنده باد

دهم رجب سال 60 قمری است. خانه امام حسین (علیه السلام) دو باره نور باران می شود و از پنجره کوچک آن، آسمان مدینه روشن می گردد. برای حسین (علیه السلام) دسته گلی زیبا فرو فرستاده بودند. اشک شوق و برق شادی او بر صورت نوزاد می نشیند و گلبرگ رخش را با شبنم صبحگاهی، با طراوت تر می سازد. خدا به حسین (علیه السلام) پسری دیگر عطا فرمود که نیازمند و غنی بر نامش دخیل بسته اند و قنداقه زیبایش را قبله نیازهای خود ساخته اند.

نامش را علی نهاد. مانند دو پسر دیگرش و عشقی بیکرانه از محبت پدر و مولای خویش علی (علیه السلام) را به تصویر کشید. نامش را علی نهاد و فرمود که اگر خدا هزار پسر به او دهد، همه را علی نام خواهد نهاد. آری، او هم علی بود که شکوه و نامت، بلندتر از آسمان بود و زیباتر از صبح و روشن تر از باران.

عبدالله رضیع (شیرخوراه) یا علی اصغر، فرزند سیدالشهداء، امام حسین (علیه السلام)، مادرش نیز، رباب، دختر امرء القیس بن‌ عَدِيّ.

آغوش مهربان پدر تو را در خود جای می دهد و چشمان او بر تو می گرید. تو مولود کربلایی. تو شش ماهه عاشورایی. تو آمده بودی که فقط در قافله عشاق بمانی. تو آمده بودی که همسفر کربلا شوی. تو آمده بودی که حج را ناتمام بنهی. میلاد تو شادی را غریبانه کنار می زند و اشک را در چشمان همه جاری می سازد. آخر، تو از زندگی، فقط تشنگی و عطش و شهادت را دریافتی. تو آمده بودی که به شهادت آبرو دهی. تو کوچکترین قربانی هستی؛ اما با همه کوچکی، حماسه ات بی هماورد بود و نام تو در ردیف اول عشقبازان عاشورا حک شد. سلام بر نام بلندت که زمزمه مستان است، ای علی اصغر(علیه السلام)

نام: پدر علی اصغر: حسین (علیه السلام) کنیه: ابا عبدالله و ابو الائمه و ابوالمساکین و.... لقب:سید الشهداء(ع)) نام پدر امام حسین : علی(علیه السلام) نام مادر: فاطمه زهرا(علیه السلام) تاریخ تولد: سوم ماه شعبان سال چهارم هـ.ق محل تولد: مدینه طیبه (منوره) تاریخ شهادت: روز جمعه دهم ماه محرم سال شصت ویک هـ.ق محل شهادت: کربلای معلی (گودال قتلگاه) نام قاتل: شمربن ذی الجوشن مدت امامت:یازده سال و یازده ماه و سه روز مدت عمر :پنجاه و هفت سال و هفت ماه وهفت روز.

شهر مقدس کربلا

شهر مقدس کربلا در جنوب بغداد و۸۰ کیاومتری شمال غربی نجف اشرف و کنار رودخانه فرات و ۴۵۵ کیلومتری شهر کرمانشاه قراردارد.

کربلا یعنی چه؟ کربلا به معنای محلی است که نزد خدا مقدس و مقرب است یا حرم خداست. وقتی سید الشهدا به این سرزمین رسید پرسید این شهر چه نام دارد؟ گفتند کربلا ! چشمان آن حضرت پر از اشک شد و پیوسته می فرمود: ((اللهم انی اعوذ بک من الکرب و البلاء)) و یقین کردکه شهادتگاه خود و یارانش همین جاست و فرمود: این جا سرزمین رنج و گرفتاری و بلاست . این جا محل فرود آمدن ما وجایگاه ریخته شدن خونهای ماست. روایات فراوانی در فضیلت این سرزمین وارد شده که از باب تیمن و تبرک به برخی از آنها اشاره می کنم:
۱. پیامبر (ص) فرمود :فرزندم (حسین) در سرزمینی مدفون میشود که آنجا را کربلا گویند همان مکانی که قبه ی در آنجا میباشد. ۲. امام رضا (علیه السلام) فرمود:در تربت حسین (علیه السلام)شفای هر دردی است ومحافظت از هر ترس ونگرانی ۳. پیامبر (ص) فرمود دعا زیر گنبد او (حسین) مستجاب است.تربت او عامل شفاست وامامان از صلب او هستند.

على اصغر(علیه السلام)

بأی ذنب قتلت ؟؟!!

يكى از فرزندان امام حسين(علیه السلام)كه شير خوار بود و از تشنگى، روز عاشورا بى تــــــــــاب شـــــده بود. امام ،خطاب به دشمن فرمود:از ياران و فرزندانم،كسى جز اين كودك نمانده است.نمى ‏بينيد كه چگونه از تشنگى بى تاب است؟ در«نفس المهموم» آمده است كه فرمود:«ان لم ترحمونى فارحموا هذا الطفل» « اگر به من رحم نمی کنید , به این طفل رحم کنید» . امام در حال گفتگو بود كه تيرى از كمان حرمله آمد و گوش تا گوش حلقوم على اصغر را دريد. امام حسين«ع» خون گلوى او را گرفت و به آسمان پاشيد. در كتابهاى مقتل،هم از«على اصغر(علیه السلام)»ياد شده،هم از طفل رضيع(كودك شيرخوار – عبد الله الرضیع) و در اينكه دو كودك بوده يا هر دو يكى است،اختلاف است.

علی اصغر به خاطر بچگی عملاً نقشی در قیام نداشتند, اما از نظر روحی و روانی و عاطفی نقش به سزایی داشتند. با شهادتش مردمی که هنوز یک جو از شرافت و بزرگواری در نهادشان بود, فهمیدند که دشمن بسیار قسی القلب , بی عاطفه و بی رحم است که حتی به طفل شیرخواره رحم نکرده است .

در زيارت ناحيه مقدسه،درباره اين كودك شهيد،آمده است:«السلام على عبد الله بن الحسين،الطفل الرضيع،المرمى الصريع،المتشحط دما،المصعد دمه فى السماء،المذبوح بالسهم فى حجر ابيه،لعن الله راميه حرملة بن كاهل الأسدى وذویه».و در يكى از زيارتنامه‏هاى عاشورا آمده است:«و على ولدك على الأصغر الذى فجعت به»از اين كودك،با عنوانهاى شيرخواره،شش ماهه،باب الحوايج،طفل رضيع و ... ياد مى‏شود و قنداقه و گهواره از مفاهيمى است كه در ارتباط با او آورده مى‏شود.

طفل شش ماهه تبسم نكند،پس چه كند

آنكه بر مرگ زند خنده،على اصغر توست‏

«على اصغر،يعنى درخشانترين چهره كربلا،بزرگترين سند مظلوميت و معتبرترين زاويه شهادت ...چشم تاريخ،هيچ وزنه‏اى را در تاريخ شهادت،به چنين سنگينى نديده است.»
على اصغر(علیه السلام) را«باب الحوائج»مى‏دانند،گر چه طفل رضيع و كودك كوچك است، اما مقامش نزد خدا والاست.

[mehrdad_123]

یا حضرت علی اصغر تو گواه باش تو بفریاد برس!






-

[133]

خدايا به حق اين مولود فرج امام صاحب الزمان (عج) را برسان

[sefid2]

واقعا بخش دين و دينا پر شده از اين بحثاي سخيف نيمدونم با اين بحثا چه گام مهمي بر ميداريد!!!!

[133]

هركس كه بااين بحثها مشكل دارد مي تواند يا علت مشكلش بگويد جواب بگيرد يا اگر هم دشمني دارد بارسول خدا وآل پاكش برود از پدر مادرش علت اين دشمني (يا بهتربگم نا پاكي خودش) بپرسد

[yaaliasghar]

سلام بیکران پروردگار و ملائک انبیا و اوصیاء بر طفل شیرخواری که با شهادتش ژرف ترین درس ها را به بشریت آموخت
سلام بر جسم و روح پاکت ای کبیر ترین صغیر عالم
سلام بر چشمان پرفروغت ای زاده ی آزاده ی رباب
سلام بر لبخند شیرینت که همواره غم از دل حسین میزدود
...
بر تمامی دوستدارانت که سرورم ای مولای بزگم ای آقایم تبریک میگویم ولادتت را که برکت و رحمت خداوند را بر زمین سرازیر میکند
و درود و سلام خدا بر روان پاک بانوی معرفت حضرت رباب مادرت که غنچه ای چون تورا در گلدان وجودش پروراند

السلام علی الرضیع الصغیر

[yaaliasghar]

چینی قلب مرا تبسم خونین تو می شکند ای بی مثال ترین مخلوق خالق...
قسم بحق که جهل است تو را صغیر دیدن...
تو بزرگی...عمیقی و وسیع...تو توحید شناسان را علم توحید می آموزی...ای زاده ی عشق و عرفان ...مگر آموزگار توحید را میتوان صغیر دانست...؟
یاعلی اصغر

[yaaliasghar]

ای کبیر ترین رضیع عالم...
بند بند نگاهم بارانی ست آنگاه که چشم دلم در فراسوی خیال گاهواره ی سوخته ی تورا در جانسوز ترین ظهر تاریخ می نگرد...
ای شیر خوار علمدار...
نام تو را در کدامین لوح فاخرین بشریت ندیده اند...؟
یاعلی اصغر

[yaaliasghar]

و تو ای برکت دهنده ی واژه ی شهادت زیر سایبان چشمان چون ابر بهار پدر آنچنان آرمیده ای که گویی تمام آسایش عالم در خواب توست....
دروغ نیست اگر بگویم باز و بسته کردن لبهایت "اللهم لبیک" بود نه "العطش"....
یاعلی اصغر

[yaaliasghar]

ای فاتح عاشورا...
تو برای حسین تنها فرزندی نمیکنی...تو سربازی...جان بر کفی...آنچنان مادر غرق در عجب است که چرا به ناگه در آغوش گهواره ات اینچنین دست و پا میزنی که ناگهان حسین پرده ی خیمه ات را کنار زد...آیا این چیزی جز شوق وصال است؟
یاعلی اصغر

[yaaliasghar]

الله...الله...که تورا برای ما در گهواره ات خلاصه کرده اند حال آنکه بار ثقیل فضائلت را ملائک در عرش حاملند....
چرا نگویم که خون پاشیده شده ی توست ای سرمست ترین لاله که بهنگام غروب اینچنین افق را نقاشی میکند...
یاعلی اصغر

[علی7]

جاتون خالی تو مقام آقا در کربلا: وقتی گهواره ای را دیدم که خالی بود و تکان می خورد.................



به کدامین گناه اصغر را شهید کردید؟

[133]

گفتي مقام علي اصغر(ع) يادش بخير چه جاي بود چه صفاي بوددلم بردي ميشه يك بارديگه اونجارو ببينيم

رباب است خروش خسته حالي
به دامن اشك جال طفل خالي
اگر گهواره را پس داده بودن
دلش خوش بود باطفل خيالي

http://www.13rajab.ir/uploads/extgallery/public-photo/medium/karbala--137-_2_46212.jpg
برحرمله لعنت

[yaaliasghar]

جاتون خالی تو مقام آقا در کربلا: وقتی گهواره ای را دیدم که خالی بود و تکان می خورد.................




به کدامین گناه اصغر را شهید کردید؟

رباب است خروش خسته حالي
به دامن اشك جال طفل خالي
اگر گهواره را پس داده بودن
دلش خوش بود باطفل خيالي

:smile22::smile22:

[yaaliasghar]

لعنت بر حرمله


نگر يارب به طفل شير خواره
گلويش از جفا شد پاره پاره
روان خونش بسان ناودان است
در اغوشم چو صيد نيمه جان است

التماس دعا

[yaaliasghar]

نمی گويم ازين قوم جفاكيش
نمی گويم ز طعنه ، خنده و نيش
فقط گويم به روی دست بابا
به يک قنداقه ی بی سر بينديش

[yaaliasghar]

میان آسمان مهتاب گشتی
ز سوز تشنگی بی تاب گشتی
لب بی رنگت از خون سرخ شد تا
به دست حرمله سیراب گشتی

[yaaliasghar]

طوفان که به صخره موج سرکش می زد
صد صاعقه بر رود مشوش می زد
یک غنچه و یک گلوی تشنه یک تیر
خود را پدری به آب و آتش می زد

[yaaliasghar]

تمام لحظه‌ها را بی بهونه
گهر ریز است چشمون زمونه
اگر شد قامت رنگین کمون خم
ز داغ اصغر شیرین زبونه

[133]

الهي حرمله آتش بگيري

الهي حرمله ازغم بسوزي

كه ديگر حنجر طفلي . . .
http://www.13rajab.ir/uploads/extgallery/public-photo/medium/karbala--75-_2_788d3.jpg

[yaaliasghar]

بر علی اصغر عطش تقدیر بود....:(:smile22:

یاعلی اصغر

[گلک]

می تونم بپرسم این تاریخ تولد را از کدام کتاب تاریخی نقل کردید ؟

این نگارش از قول چه کسی است ؟

:smile28:

[yaaliasghar]

آن ظهر عطشناک چه غوغایی کرد
آن مرد که نام کوچکش اصغر بود


لعنت بر حرمله
لعنت بر حرمله
لعنت بر حرمله
لعنت بر حرمله
لعنت بر حرمله
لعنت بر حرمله
لعنت بر حرمله
لعنت بر حرمله

[yaaliasghar]

لعنت بر حرمله

[yaaliasghar]

شد چو خر گاه امامت چون صدف‏
خالى از درهاى درياى شرف‏
شاه دين راگوهرى بهر نثار
جز در غلطان نماند اندر كنار
شيرخواره شير غاب پر دلى
نعت او عبدالله و نامش على
در طفوليت مسيح عهد عشق‏
انّى عبدالله گو در مهد عشق
‏
بهر تلقين شهادت تشنه كام
ازدم روح القدس در بطن مام
ماهى بحر لدنى در شرف
ناوك نمرود امت را هدف
‏
داده يادش مام عصمت جاى شير
در ازل خون خوردن از پستان تير
كودكى در عهد مهد استاد عشق‏
داده پيران كهن را ياد عشق
‏
طفل خرد اما به معنى بس سترك
كز بلندى خرد بنمايد بزرگ
‏
خود كبير است ار چه بنمايد صغير
در ميان سبعه سياره تير
عشق را چون نوبت طغيان رسيد
شد سوى خيمه روان شاه شهيد
ديد اصغر خفته در حجر رباب
چون هلالى در كنار آفتاب
‏
چهره كودك چو در دى برگ بيد
شير در پستان مادر نا پديد
با زبان حال آن طفل صغير
گفت باشه كى امير شيرگير
جمله را دادى شراب از جام عشق
جز مرا كم تر نشد زان كام عشق
‏
طفل اشكى در كنار، افتاده‏ام‏
مفكن از چشمم كه مردم زاده‏ام
گرچه وقت جانفشانى دير شد
مهلتى بايست تاخون شير شد
زان مئى كاكبر چو رفت از وى زپا
باسر آمد سوى ميدان وفا
جرعه‏اى ازجام تير و دشنه‏ام
در گلويم ريز كه بس تشنه‏ام
تشنه‏ام آبم زجوى تير ده‏
كم شكيبم خون به جاى شير ده
تا نگريد ابركى خندد چمن
تا ننالد طفل كى نوشد لبن
شه گرفت آن طفل مه اندر كنار
يافت درى در دل دريا قرار
آرى آرى مه كه شد دورش تمام
در كنار خود بود او را مقام
برد آن مه را به سوى رزمگاه‏
كرد رو باشاميان رو سياه
‏
گفت كاى كافر دلان بدسگال‏
كه برويم بسته‏ايد آب زلال
‏
گر شما رامن گنهكارم به پيش
طفل را نبود گنه در هيچ كيش
‏
آب نا پيدا و كودك ناصبور
شير از پستان مادر گشته دور
چون سزد كه جان سپارد با كرب
در كنار آب ماهى تشنه لب
‏
زين فراتى كه بود مهر بتول‏
جرعه‏يى بخشيد بر سبط رسول
شاه در گفتار و كودك گرم خواب
كه زنوك ناوكش دادند آب
در كمان بنهاد تيرى حرمله
اوفتاد اندر ملايك غلغله
‏
رست چون تير از كمان شوم او
پر زنان بنشست بر حلقوم او
چون دريد آن حلق تير جانگداز
سر ز بازوى يدالله كرد باز
الله الله اين‏چه تير است و كمان
كس نداده اين چنين تيرى نشان
‏
تا كمان زه خورده چرخ پير را
كس نديده دو نشان يك تير را
تير كز بازوى آن سرور گذشت
بر دل مجروح پيغمبر گذشت
نوك تير و حلق طفلى ناتوان
آسمانا باژگون بادت كمان
‏
شه كشيد آن تير و گفت اى داورم
داورى خواه از گروه كافرم
‏
نيست اين نو باوه پيغمبرت‏
از فصيل ناقه كم تر در برت
كز انين او ز بيداد ثمود
برق غيرت زد بر آن قوم عنود
شه به بالا مى‏فشاند آن خون پاك
قطراى زان برنگشتى سوى خاك
پس خطاب آمد به سكان ملاء
كه فرود آئيد در دشت بلا
بنگريد آن كودكان شاه عشق‏
كه چه سان آرند بر سر راه عشق
‏
بنگريد آن مرغ دست‏آموز عرش
كه چه سان در خون همى غلطدبفرش
!
ره كه پيران سر نبردندش بجهد
چون كند طى يكشبه طفلان مهد
اين نگارين خون كه دارد بوى طيب‏
تحفه‏اى سوى حبيب است از حبيب
‏
در ربائيد اين نگار پاك را
پرده گلنارى كنيد افلاك را
كآيد اينك مهر پرور ماه ما
يك دم ديگر به مهمانگاه ما
در ربائيد اين گهره‏هاى ثمين
كه نيايد دانه‏اى زان بر زمين
باز داريدش نهان در گنجبار
كز حبيب ماست ما را يادگار
قطره‏اى زين خون اگر ريزد به خاك
گردد عالم گير طوفان هلاك
‏
تير خورده شاهباز دست شاه
كرد بر روى شه آسيمه نگاه
غنچه لب بر تبسم باز كرد
در كنار باب خواب ناز كرد
ره چه گويم من كه آن طفل شهيد
اندران آئينه روشن چه ديد
وان گشودن لب به لبخند آن چه بود
وان نثار شكر و قند از چه بود
رمزكنت كنز بودش سر به سر
زير آن لبخند شيرين مستتر
رمز خلق آدم و حوا زگل
وان سجود قدسيان پاك دل
‏
رمز بعث انبياى پر شكيب
وان صبورى بر بلاياى حبيب
‏
رمزهاى نامه عهد الست‏
كه شهيد عشق با محبوب بست
‏
پس ندا آمد بدو كاى شهر يار
اين رضيع خويش را بر ما گذار
تا دهيمش شير از پستان حور
خوش بخوابانيمش اندر مهد نور
پس شه آن درثمين در خاك كرد
خاك غم بر تارك افلاك كرد
آرى آرى عاشقان روى دوست
اين چنين قربانى آرد سوى دوست
عشق را مادر ز زاد اِستروَنست
عاشقان را قاف وحدت مسكن است
‏
اندر آن كشور كه جاى دلبر است‏
نه حديث اكبر و نه اصغر است
‏

نيرّ تبريزى‏

[yaaliasghar]

پیر همه بود، اگرچه او کودک بود

صبرش به غریبی پدر اندک بود

می کرد به نی اشاره می گفت رباب

ای کاش سر نیزه کمی کوچک بود

ای وای ...ای وای ...ای وای...

«لعنت بر حرمله»

[yaaliasghar]

ای آب جهان مهریه ی مادر تو

ای خنجر خصم خسته از حنجر تو

صدها گره بزرگ را بگشاید

یک ناخن کوچک علی اصغر تو

[yaaliasghar]

من یاسم و رنگم ارغوانی شده است
دور از تو، بهار من خزانی شده است
انگار، پدر! نوبت پرواز من است
امشب دل من چه آسمانی شده است

[yaaliasghar]

در جهان هر نو گلی که پرپر است ..... پرپر از داغ علی اصغر است
غنچه ی نشکفته باشد هر کجا ..... دارد از بهر علی اصغر عزا
شبنم گل می چکد بر ماتمش ..... اشک می نالد ز اندوه و غمش
بر لب هر غنچه این آوازه است ..... داغ اصغر تا قیامت تازه است
وای اگر در گوشه ی گلزارها ..... حنجر گل بشکفد با خارها
خارهای بی حیای خوشه چین ..... از سر کینه نشیند در کمین
خارها تیر بلای خصم بود ..... کز تن گلها پذیرایی نمود
غنچه را تیر سه شعبه ناز کرد ..... تا ز دست باغبان پرواز کرد
خون سرخش شد نصیب آسمان ..... تا بهشت از خون او گیرد نشان
آسمان رنگ شقایق ها شده ..... تا ابد سرمست عاشق ها شده
باغبان دارد به زیر لب ندا ..... پیش چشمم گشته ای پرپر چرا
ماتم و هجرت مرا هم می کشد ..... جمع گلها را همین غم می کشد
رفتی و با نعش تو جا مانده ام ..... بعد تو تنهای تنها مانده ام
کربلا از ماتمت آکنده شد ..... تک تک گلبرگ هایت کنده شد
ماندم و قنداقه ی خونین تو ..... صحنه ای از خنده ی شیرین تو
آخرین لبخند تو روی لب است ..... روزم از این منظره همچو شب است
کی رود از خاطرم این منظره ..... یک سه شعبه بوسه زد بر حنجره
گوش تا گوش تورا در درم برید ..... کس به عالم این چنین ذبحی ندید
رمله ی آن دشمن بیگانه ام ..... حنجرت را دوخته با شانه ام
راس تو آویزه ای بر پوست شد ..... هدیه ای خونین به راه دوست شد
نمیه جان از ماتمت ای مهلقا ..... می برم نعش تو را تا خیمه ها
چون به پشت خیمه قبرت می کنم ..... ان که میمیرد زاندوهت منم
هیچ کس تا که جهان آمد پدید ..... قبری از قبر تو کوچکتر ندید
تا که جسمت در میان خاک شد ..... قلب من از داغ تو صد چاک شد
اشک می ریزد به حالت چشم آب ..... در پی ات باشد روان چشم رباب
دیده اش بر حلق سرخت دوخته ..... قلب مادر درعزایت سوخته
اصغرم ای چشمه پاک حیات ..... اشک می ریزم برایت یک فرات
صحنه ای دل را به غم پیوند زد ..... اصغرم در خاک هم لبخند زد

[yaaliasghar]

عطش از چشم اصغر خواب می برد
غمش رنگ از رخ مهتاب می برد
بیابان را سراسر آب می برد
علی را تشنگی از تاب می برد

[yaaliasghar]

لالة خونين رخ اين آتشين صحرا منم
غنچة عطشان كه سوزد بر لب دريا منم
مي‌برد همراه قرآن، سوي ميدانم پدر
چون كه عترت را، بقرآن، مختصر معني منم
اشك ريزد مادرم، از ديدن لبخند من
غنچة خندان كه شد پرپر درين صحرا منم
من كه يارب مي‌شدم سيراب ، ا زيك جرعه آب
كشتة لب تشنة بي شير عاشورا منم
آنكه در دست پدر، جان داده در ميدان جنگ
پيش چشم مادرم غمديده‌اش، تنها منم
ختم شد با نام من، طومار اصحاب حسين
چون به اسناد شهادت، مختصر امضا منم
مي‌رود برني سرم، تا شام، همراه رباب
اصغرم، با اكبر امّا همره و همپا منم
كس نكشته كودك ششماهه معصوم را
در شهادت، يادگار محسن زهرا منم
قلب ثارالّه منم، ز آن قبر من شد سينه‌اش
آنكه دارد مدفني والاتر از والا منم

[yaaliasghar]

بشتاب ای عموجان در خیمه قحط آب است
اصغر فتاده مدهوش در دامن رباب است
شد آب اگر میسر اول بدید به اصغر
کاین طفل ناز پرور از تشنگی کباب است

[yaaliasghar]

افسوس نشد کسی تو را آب دهد
آرامش و تسکین دل باب دهد
این غم کشدم، رباب باید پس از این
گهواره ی خالی تو را تاب دهد!

[yaaliasghar]

صحرای عطش ز تشنگی آبت کرد
بی تابی وصل دوست، بی تابت کرد
گهواره ی دست باب و آغوش رباب
تیر آمد و زد بوسه و در خوابت کرد

[yaaliasghar]

این رود زلال شد سراب من و تو
با آن که عطش گرفته تاب من و تو
من تشنه ی یاری ام، تویی تشنه ی آب
فوارّه خون است جواب من و تو!

[yaaliasghar]

گهواره‌ای از اشک می‌ماند برای من
او می‌رود؟ باور ندارم, نه!خدای من
او کوچک است و جنگ کردن را نمی‌داند
باید بماند تا ببارد پا به پای من
دستان پر چین و چروکم را بگیرد آه
تا تکیه‌گاهم باشد و فردا عصای من
با یک بغل پروانه من می‌آمدم ...حالا
گهواره ای خالی است سهم کربلای من
من فرق آب و آتش و تب را نمی‌فهمم
بشکن خودت را آسمان در های های من
باران بزن امشب که من مرغی عزادارم
یک لحظه همسو باش, با حال و هوای من
هق هق امان قصه من را نخواهد داد
صدها ترک برداشته ,امشب صدای من
من قصه را می‌گویم اما آنکه مادر نیست
کمتر می‌آشوبد ز شرح ماجرای من
یک شاپرک از دامنم آهسته پر میزد
پشت سرش مانده است رد اشکهای من
ای کاش من پر می‌گرفتم, بالهایم کو؟
دیگر کسی باقی نمانده در سرای من
او آب میخواهد ولی آنها نمي‌فهمند
... گم میشود در این هیاهو ادعای من
او می‌گذشت و بالهایش را تکان می‌داد
من ماندم و گهواره‌ای ... خالی ... برای من

[yaaliasghar]

اصغر

اين از اسرار دست نيافتنی است
تنها اين را می‌دانم
كه تو می‌دانستی
اصغر جز از نوك سه شعبه سيراب نخواهد شد
اما چگونه رضا به اين شدی؟
چه می‌گويم
...
اين از اسرار است
گويا از ديد تو
اصغر نيز قطره‌ای است
كه برای ماندن بايد به دريا برسد
اين نهايت دلسوزی تو بود برای اصغر كوچك
اگر او ذبيح پدر بود
تو ذبيح الله بودی
و اين فرهنگ توست
كه بايد برای پاك‌ها فدا شد
از اين روست
كه اصغر بايد فدای آئين پدر می‌شد.

عبدالحسن اطمينان زاده

[asalbanoo]

بنويسيد دگر به روي سنگ لحدم
من فقط عشق حسين ابن علي را بلدم
ننويسيد كه جان داد دگر بر سر دوست
بنويسيد كه مجنون علي اصغر اوست

[yaaliasghar]

نمی گويم ازين قوم جفاكيش
نمی گويم ز طعنه ، خنده و نيش
فقط گويم بروی دست بابا
به يک قنداقه ی بی سر بينديش

[yaaliasghar]

طوفان که به صخره موج سرکش می زد
صد صاعقه بر رود مشوش می زد
یک غنچه و یک گلوی تشنه یک تیر
خود را پدری به آب و آتش می زد

[asalbanoo]

بنويسيد دگر به روي سنگ لحدم
من فقط عشق حسين ابن علي را بلدم
ننويسيد كه جان داد دگر بر سر دوست
بنويسيد كه مجنون علي اصغر اوست

[yaaliasghar]

ششماهه على به دوش بابش دادند
يك جام از آن باده نابش دادند
چون با لب تشنه حاجت آب نمود
با تير سه شعبه‏اى جوابش دادند

[133]

اصغر من كي به زبان آمده
حرمله با تير كمان آمده

[133]

ای اصغر شیرین سخن لای لای لای
ای فرزند عزیز من لای لای لای
اصغر بخواب به خواب ناز لای لای لای
رود اصغرم رود اصغرم لای لای لای
تاج سرم تاج سرم لای لای لای
گهواره شد تابوت تو لای لای لای
خون گلو شد قوت تو لای لای لای
ای اصغر شیرین زبان لای لای لای
رود اصغرم رود اصغرم لای لای لای
ای طفلک نخورده شیر لای لای لای
قربان آن لب تشنگیت لای لای لای
تا که بگویم رود رود لای لای لای
بر سر زنم گویم سرود لای لای لای
پشت خیمه قبر تو است لای لای لای
مادر فدای تشنگیت لای لای لای
کرببلا کرببلا لای لای لای
امروز شده صحن عزا لای لای لای

[133]

http://www.13rajab.ir/uploads/extgallery/public-photo/medium/tarh6---22-_2_ad961.jpg

[yaaliasghar]

علی اصغرم بی تو در التهابم
گر تو بری شرمنده از ربابم
تیر عدو دستمو با سرت دوخت
خندیدی و قلبم بابا برات سوخت

[yaaliasghar]

آن روز تمام عرشيان آزردند

زان قوم که غنچه تو را پژمردند

قنداقه طفل تا نهادي بر خاک

تا پيش خدا فرشتگانش بردند

[yaaliasghar]

اين پرچم عشق است که بر دوش من است

يا پاره ي قرآن که در آغوش من است

نه نه! بگذاريد بگويم اين کيست:

شش ماهه گلِ سرخِ عطش نوش من است

[yaaliasghar]

نمــی‌دانــم چــرا اکبـر نیامد
چــراغ خــانـــه‌ی مـادر نیامد
نمی‌دانم چرا بانگ عطش از
گــلــوی نـــازک اصــغر نیـامد

[yaaliasghar]

عطش ، یک جرعه غم درباره او
فــــرات و علــــقمه آواره او
ببند ای دل، دخیل استجابت
شبی بــــر غربت گهواره او

[yaaliasghar]

عطش از چشم اصغر، خواب مي‏برد
غمش، رنگ از رخ مهتاب مي‏برد
بيابان را، سراسر آب مي‏برد
علي را تشنگي از تاب مي‏برد!

[asalbanoo]

يا علي اصغر(ع)

[yaaliasghar]

در ظاهر اگر اصغر شه بود صغير
از رفعت و جاه و منزلت بود كبير
لب تشنه ، لب آب روان ، داد روان
از ظلم و جفا و كينه ي قوم شرير

[yaaliasghar]

از زمین تا آسمان ، خورشید چیدن سـاده نیست
گرچه بی اذن خدا ، حتی پریدن ساده نیست

هم نشینی با امام عشق ، اوج بودن اسـت
زندگی بعد از شهید حق گزیدن ، ساده نیست

آه ! می فهمم که بی اصغر چه حالی داشتی!
کودک شــش ماهه روی نیزه دیدن ، ساده نیست!!!

... مرد میخواهد بفهمد معنی این درد را
از دیار شام تا کوفه دویدن ، ساده نیست!

عشق یعنی اینکه بعد از یار خود یک سال ... نه!
باورش سخت است ... اینگونه تکیدن ، ساده نیست

باورش سـخت است آنچه دیدی و آنجا گذشت
نیزه ها ؟ تیر سه شعبه ؟ نه! شنیدن ساده نیست!

[yaaliasghar]

یاعلی اصغر مدد

[yaaliasghar]

علی اصغر تو رشک آسمانی
تویی که یوسفان را دلستانی
اگر عمر تو در شش ماه طی شد
هزاران سال ذکرِ عاشقانی

[yaaliasghar]

در ماتم تو سحاب هم می‌گرید
منظـــــومۀ آفتــاب هم می‌گرید
ای تشنه ‌ترین سلالۀ کوثر عشق
از داغ تو چشم آب هم می‌گرید

[yaaliasghar]

آن حسینی که شرف یافته دین از شرفش
سر و جان داد ز کف تا نرود دین ز کفش
هدف تیر بلا ساخت علی اصغر خویش
تا که سرمشق بگیرد بشر ازاین هدفش

[yaaliasghar]

برگشت زجبهه کودک عاشورا
زیبا گوهر مشبک عاشورا
فریاد بلند نفرت از دشمن داشت
قنداق شهید کوچک عاشورا

[yaaliasghar]

در کدامین حزب یک کودک بود صاحب نظر؟!
اصغر شش ماهه در محشر شفاعت می کند

خدایا مرا از شفاعت شدگان مولایم علی اصغر قرار بده

[yaaliasghar]

ذبیح شش ماهه ی من، ای علی اصغر

غنچه ی من، چرا شدی مثل گل پرپر

ای همه هستم بر سر دستم

طوطی بی سر! ای علی اصغر!



ای شانه ی خون خدا قتلگاه تو

تمام مظلومی من در نگاه تو

یار مظلومم طفل معصومم

طوطی بی سر! ای علی اصغر!



تو یار و یاور منی ای علی اصغر

تمام لشگر منی ای علی اصغر

مُهر طومارم من تو را دارم

طوطی بی سر! ای علی اصغر!



پدر فدای خنده ی دل نواز تو

تبسم تو پیش تیر شد نماز تو

نماز ایثارت قبول دادارت

طوطی بی سر! ای علی اصغر!



تو علم غربت من، من علمدارت

سرخی این علم بود خون رخسارت

زخم خونبارت مهر ایثارت

طوطی بی سر! ای علی اصغر!



خون گلوی تو شده آبروی من

هم آبروی من شده، هم وضوی من

باید از این خون رخ کنم گلگون

طوطی بی سر! ای علی اصغر!



خون گلوی تو علی، گشته قوت تو

ناله ی مظلومی من، در سکوت تو

یا تکلم کن یا تبسم کن

طوطی بی سر! ای علی اصغر!

[yaaliasghar]

عشق حسین گر همه دم بر سر است
چاره ی هر جیره خورِ حیدر است
آن حجر الاسود والا مقام
مردمکِ چشم علی اصغر است

[yaaliasghar]

در کرب و بلا ظلم و ستم حکمِ روا شد
خون بر دلِ زهرا و علی شیرِ خدا شد
تیر سه سر و پُر شده از زهر شرر بار
آن قسمت حلقوم علی اصغر ما شد

[yaaliasghar]

علم بر دوش مردان جوان است
علی اصغر امیر کودکان است

[yaaliasghar]

اصغر اگر به کربلا جلوه‌گری نمی‌نمود
دفتر ماتمِ حسین ناقص و ناتمام بود