پیرامون شاپور ذوالاکتاف و قروت ابن مخلب

[jacob]

گفته اند که شاپور دوم در هشت سالگی فرماندهی سپاهی را در جنگ علیه قروه بن مخلب به دست گرفت که این روایت کمی مورد تردید است زیرا با اینکه با تصدیق تمام مورخین شرق و غرب شاپور دوم(ذولاکتاف)دارای استعدادی فوق العاده بوده اما بعید به نظر میرسد که در هشت سالگی خود به تنهایی فرماندهی جنگی را بر عهده گرفته باشد،در بین سرداان قدیم کسانی بوده اند که در چهارده سالگی فرماندهی جنگی را به عهده گرفته اند مانند آنی بال سردار کارتاژی و رستم فرخزاد و شاه اسماعیل صفوی و... . ولی احتمالا شاپور دوم در آن جنگ مشاوری را هم داشته که به او در اداره ی امور کمک میکرده. در آن جنگ عده ای از دلاوران ایرانی و تازی به جنگ تن به تن با یکدیگر پرداختند متاسفانه تاریخ نام دلاوران ایرانی را که در آن جنگ مردانه جنگیدند را ثبت نکرده ولی از نام تازیان تنها نام یک تن به اسم راقت بن دهدم باقی مانه که آن هم مدیون شنفره شاعر عرب هستند. شنفره نقل کرده است که بعد از اینکه دهدم چند تن از دلاوران ایران را به خاک انداخت به تنهایی به سپاه ایران حمله کرد و شیرازه ی سپاه را از هم گسست.ما منکر شجاعت ابن دهدم نیستیم ولی این قسمت از روایت اغراق به نظر میرسد چون اگر یک نفر بتواند شیرازه ی یک سپاه را از هم جدا کند پس نتیجه به سود سپاه تازیان باید رقم میخورد در صورتیکه سپاه ایران در آن جنگ پیروز شد. شدت شکست قروت ابن مخلب جوری بود که حتی او نتوانست مجروحین سپاه خود را با خود ببرد و قروت ابن مخلب به سرزمین خود باز گشت و برای جنگی دیگر تدارک دید. پدرود