مشاعره

[سبو]

در ره منزل لیلی که هزاران خطر است
شرط اول قدم آن است که مجنون باشی

[asheghe iran_p]

يارب امان ده تا باز ببيند
چشم محبان روي حبيبان

[ارزو]

نظر كن كه
در ، غروبِ بی فروغ آشنایی ،
این من و تو ، در سر راهِ جدایی
خاطراتی مانده از ،
هر شام و هر روز
سرگذشتی دارد این ،
عشقِ جگرسوز
می روی با بی قراری ،
یادی از خود ، می گذاری

[writer]

يارب سببي ساز كه يارم به سلامت

باز آيد و برهاندم از بند ملامت

فرياد كه از شش جهتم راه ببستند

آن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامت..

[توسي]

سلام
اگر به بحث شعر به عنوان اسلحه علاقه دارید به صفحه 21 ( در سگوتی منتظر ماندهام ) بییاید با سپاس

[ميثم مهرابي پور]

به گلها دل نبند چون خار دارند

پري رويان جفا بسيار دارند

ز آنان كم طلب كن مهرباني

كه آنان زير سر صد يار دارند;)

[asheghe iran_p]

در خرابات مغان گر گذر افتد بازم
حاصل خرقه و سجاده روان در بازم

[مستانه]

ماييم و غم عاشقي و رنگ پريده
با اختر اشكي كه به رخساره دويده...

[احمد مهاجري]

هستي اي خسرو فرهاد لقب ، قابل آن
كه شود خسرو اگر زنده ، ترا بنده شود
------------
مهر ، هر صبحگه از بهر سر افرازي خويش
بعد صد سجده به پاي تو سر افكنده شود

[asheghe iran_p]

دريغ و درد كه در جستجوي گنج حضور
بسي شدم به گدايي بر كرام و نشد
به لابه گفت شبي مير مجلس تو شوم
شدم به رغبت خويشش كمين غلام و نشد

[مستانه]

مرا با حرفهايش رنگ مي زد
فقط حرف از جنون و جنگ ميزد
دل چون آهنم در اوج سختي
كنار قلب سنگش زنگ ميزد

طي كردن عمر و بي خيالي تا كي؟
تا كي همه جا زمن بنالي تا كي؟
يك شب زمن حقير هم حالي پرس
اينقدر سلام خشك و خالي تا كي؟

برگشت به من اميد وقتي آمد
روحي به تنم دميد وقتي آمد
يك مرتبه دست و پاي خود گم كردم
رنگم به خدا پريد وقتي آمد...

غريب اما صميمي حرف ميزد
ز اميد عظيمي حرف ميزد
اگر چه تازه وارد بود اما
چو يك يار قديمي حرف ميزد

عزيزم با چه شرمي حرف ميزد
چه ساده با چه گرمي حرف ميزد
دلش پر بود از اين آدمكها
ولي با من به نرمي حرف ميزد

تمام عمر من صرف سفر شد
جواني در پي عشقت هدر شد
فرستادم برايت نامه اما
جواب نامه هايم ضربدر شد

من تا دم صبح پشت در مي مانم
در حسرت بوسه هاي تو مي مانم
وقتي كه تو در باز كني من از شوق
از دادن يك سلام در مي مانم

همچون گذشته دست او گرمي ندارد
قلبش چو سنگي گشته و نرمي ندارد
مي آيد و گستاخ مي خندد به رويم
از مردم آزاري خود شرمي ندارد

اگر چه رفت ،رفتنش دليل و عاملي نداشت
سؤال كردم از خودش جواب كاملي نداشت
خودش كه رفته يك طرف دل مرا ربوده است
و برده با خودش دلم اگر چه قابلي نداشت...

مستانه---غرفه شعر نو...

[asheghe iran_p]

تا مرا عشق تو تعليم سخن گفتن كرد
خلق را ورد زبان مدحت و تحسين من است
دولت فقر خدايا به من ارزاني دار
كين كرامت سبب حشمت تو تمكين است

[مستانه]

تو به من خنديدي
و نمي دانستي
من به چه دلهره از باغچه همسايه
سيب را دزديدم

باغبان ازپي من تند دويد
سيب را دست تو ديد
غضب آلود به من كرد نگاه

سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاك
و تو رفتي و هنوز
سالهاست كه در گگوش من آرام ، آرام
خش خش گام تو تكرار كنان
مي دهد آزارم

و من انديشه كنان
غرق اين پندارم
كه چرا
خانه كوچك ما
سيب نداشت ؟

[1304]

آيا دوباره باران را خواهيم ديد ، ولي باران قهر كرده تا نبودن شنوده هم براي آهنگش هم به ديارمان باز نخواهد گشت
هميشه به جلو نگاه مي كنيم تا مبادا به چاه يا مانع نخوريم
چه مي شد كه گاهي هم زير پا و پشت سرمان را نگاه مي كرديم
چه روزي بود آنروز كه خورشيد از مغرب طلوع كرد
چرا رنگين كمان سياهي را جا نمي دهد
و بازهم چرا جاده بي پايان است
هرچه بر زمين مي چرخيم بعد از اقليمها دوباره به مبادا مي رسيم
و اگر بازهم بچرخيم تكرار است و تكرار
كاش زمان هم اينگونه بود
صداي زوزه جيرجيرك همچنان به گوش مي رسد
ديگر گرگها دست از شكار كشيده اند
سلطان جنگل هم ديگر شير نيست
خروس هم همچنان در حسرت پرواز است
زرافه هم كوتاهي قدش را آرزو دارد
تا بتواند با مورها به تلاش بقا بپردازد
كمكم ديوارها هم لب از شكايت مي گشايند
كه چرا آنها را خط خطي مي كنند
با بودن روبو تها كلفت ها هم بيمه بيكاري مي خواهند
كاغذ پر نقشي بنام پول حرف يكم را دارد
و كبك باز هم سرش زير برف است1304 "
(( حق نشر فقط با نام اينجانب مجاز است ))
اين انتقاد ات را خودم در سالهاي پيش نوشتم و براي دومين بار آن را فقط براي بعضي ها درج مي كنم اميدوارم كه تونسته باشم چند كلمه اي بگم ؟؟؟؟؟
براي اولين بار اين را بر سايت با ادرس زير اوردم با كليك بر آن به ساير مطالب من هم مي رسيد
http://www.asylum-norway.com/modules.php?name=News&file=article&sid=168

[nicscom]

سلام
شعرها اگه کوتاه باشه جالبتره ها
تا مگر همچو صبا باز به کوی تو رسم حاصلم دوش به جز ناله شبگیر نبود
تا زنده ایم رزمنده ایم
یا علی

[coral]

در نمازم خم ابروي تو با بياد آمد

حالتي رفت كه محراب به فرياد آمد

[ابومحسن]

دلا دائم گدای کوی او باش
به حکم آنکه دولت جاودان به


:smile07: :smile07:

[M.k]

هو النّور

يا رب سببی ساز که يارم به سلامت

باز آيد و برهاندم از بند ملامت

[ارژنگ]

ترا تشه دادم که هیزم کنی
ندادم که بر جان مردم زنی

[shabgard]

یار مردان خدا باش که در کشتی نوح
هست خاکی که به آبی نخرد طوفان را

[شادي]

سلام دوستان مكن تازه عضو شدم و پشيمونم چرا زودتر نيومدم خوشحال ميشم اگه در مورد شعرم نظرتونو بدونم:smile07: :smile07: :smile07:



غروب بود و غربت در ان لحظه هاي غريب
شوري كه هردم از زير خاكستر ياس سري مي جنباند
و تني خسته از جاني بي قرار
كه نه طاقت ماندنش است و نه ياراي رحيل
باز چون هميشه در نبردي با دو سوي ان حرارت غريب
وجودش را در هم ميشكند بي انكه بداند در پي چه مي دود
همچو اهو مي رمد ره به سوي جان جانان مي برد
خود نمي داند چه مي جويد در او
خود نمي داند چه مي خواهد از او
بي هدف خود را به هر سو مي زند
ان سر اشفته را هر ان به راهي مي كشد
تار قلبش در پي هر موج لرزان مي شود
چهره اش از هر نسيمي شاد و خندان مي شود ...
چنديست كه مي داند به يقين
كه پيداي پنها بر خط واقع گذر نخواهد كرد
و در ظلام شب چون پريزاد رويا خواهد چرخيد
در تكاپوي حيات وي را روحي نيست
نگاهش سوي اسمان است
ستاره را مي خواند
ناله ز تقدير به نور مي برد
و مي داند بلكه باور دارد كه اين چرخه كور را
روزني است به بزرگي نور
پيكر بي جان وي را چشماني باز مانده است
به سوي اسماني كه شب ان صبح دارد
و غروب ان را طلوع مي شكند
و مي داند كه دست احياگر وجود بر دامنش خواهد خورد
طلوع در راه است ولي از رنگي دگر
طلوعي كه رو به معراج دارد
و تاريكي در ان رنگي ندارد
خواهد امد دور نيست
نور تنهايش نخواهد گذاشت...

[شادي]

اي كه در كشتن ما هيچ مدارا نكني
سود و سرمايه بسوزي و محابا نكني

[karl poper]

یک قدح در ده که تا از خود رهم / همچو صفدر پرده ها را بردرم
ای ز اسمت سدره هستی ببار / هم ز دستت قدرت حق آشکار